I ♥

Friday, July 31, 2009

NP: Believe In Dreams - Flyleaf (isa sa mga nabulok na na kanta sa MP3 kong petek)

Magandang araw!
Grabe, gustong gusto ko na humimlay sa aking higaan at matulog ng mahimbing at mangarap ng tungkol sa kanya.

Ok. Ang cheeeesy!

Isa na namang malawalang kwentang araw sa tanang buhay ko.
Kalahating araw na nga lang kami nanatili sa loob ng aming classroom, napuno pa ng quizzes. Ok, cancelled yung isa pala, so 2 lang naman na quizzes. Pero ha, infairness, sa service lang ako nag-aral sa isa dun na inaral ko kagabi, so totally, wala akong naaral dun sa isa, buti naman may pumasok sa utak ko nung nagreview ako bago tumapat sa row namin yung nagbibigay ng testpapers. :) HAHAHA!

Kanina talaga, inantok ako ng sobra sa *tooot* (censored kasi kawawa naman ang teacher namin pag nilagay ko, haha!)

At bigla ko lang naman na-click yung dashboard, but pag back ko, nandito pa 'to. HAHAH!

Ok, balik sa kanina.
Inantok talaga ako. Todo tingin ako sa wall clock namin, jusko. Bumagal yata takbo ng oras sa time na yun! Bwisiiiit! Nagtatanong ba ako, ayaw naman niya sagutin. Paano ko naman maayos yung project ko sa kanya! Di pa binalik... Nako!

Ok.
Naalala ko lang ang katangahan ko, umiral kahapon. :))))

Nagkaroon na kasi kami ng Forum, jusme. Sa lahat ng second year, kami na naman napag-iwanan ng ibang sections. Eh kahapon time ng *tooot* (censored kasi trip ko lang, haha!), wala kaming magawa. So nagbasa-basa na lang nung Forum. Eh tinamad na ako. Wala naman kasi akong article dun!

Pagkatapos, sabi ni Super Friend ko, basahin ko daw yung 'Lifetime', ang ganda daw.

Eh di ako, sige. Basa lang!

Nung binabasa ko, naalala ko 'yung story ko, 'Dream Avalanche'. Kasi may pagkakahawig talaga sa preface nun! AS IN! Eh di automatic, tiningnan ko kung sino nagsulat, magic ba! WALA! As in wala siyang byline. Nako. Nako. PLAGIARISM!

Sabi nila, baka daw kinuha lang sa story ko.
Sabi ko, eh ung ibang lines wala dun! Ba't ganun? So, all throughout the day kahapon, iniisip ko yun at gustong-gusto ko na'ng umuwi para makapag-net at basahin yung preface sa story ko at i-compare ang pagkakatulad nila.

Nung uwian, nakasalubong ko moderator namin sa Forum, so napatanong ako kung sinong writer nung 'Lifetime' kasi walang nakalagay. Eh di daw niya kilala.

Pag-uwi ko talaga kahapon, log in agad ako sa Quizilla e. Taz ayun, binasa ko talaga holding the Forum. :)) Kalokohan ko lang, HAHA!

Tapos, naghahanap ako ng ilalagay sa playlist ko, so in-open ko folder ko. Napa-open naman yung folder ko ng "Forum". Pagbukas ko, so OK. Nakita ko, "LIFETIME". JUSME. :))))
Panta ako! :)) Binasa ko, yun pala un!

Sa akin pala yung "Lifetime" na 'yon. Sorry lang, last year pa 'yon e. Nakalimutan ko na. HAHAHA! Tawa ako ng tawa mag-isa kahapon, remembering how I reacted sa school only to find out ako pala nagsulat nun. :)))

Natuwa lang ako, at naisipan i-publish ng Forum yung sa akin. :)


OK.
Balik tayo sa ngayon.

AYON! BANDMARCHING!
Congrats sa Raphael (1st), Aloysius(2nd) at Tarcisius (3rd). Pati na rin sa remaining sections, kasi kitang-kita naman, ginawa niyo best niyo! Naappreciate namin kasi, ginawa niyong half day class lang kami! (lol)

Mention ko si Ate Ganda, na nagsplit kanina! ABA! Na-amaze talaga ako. ANG GALING-GALING!!! ^_^

HAHAHA!

Pero the best yung *toooot*(censored ang posisyon niya sa bandmarching nila) ng *toooot*(censored siyempre ang section). Si *tooot*(mas censored siyempre ang pangalan niya!).
Natuwa naman ako ngayon. Napalitan na si *tooot*. HAHAHA! Wala naman kasi siyang kwenta e. :)) So. Wala, super happy lang ako to see him kaninang bandmarching. Alam ko, nainis ako tuwing may practice ang section nila nun, sagabal kasi sa *tooot*(censored na subject), ang ingay. Pero dahil nasanay na rin akong nandun sila, na-tripan ko namang tumulala at manuod sa kanila at napagmasdan ko lang na cute siya. Sa dinami-daming nagmamartsa na 'yon, napansin ko pa siya. OHA. :)

Baka eto na talaga, bagong buhay para sa'kin.

Naiinsulto ako pag binabanggit yung section last year ni *toooot* (censored, swerte kung kilala niyo, haha!). NAKAKABWISET! Paulit-ulit pa yung mga nasa tabi ko kanina. Nako. Wala lang, ewan ko lang. Nakakainis e!

Si Ex (tawagin nating ex, kasi former naman siya, luma na. HAHAHA), nakasalubong namin kaninang uwian. Malayo pa lang nakita ko na siya, sorry lang. Nakikita ko pa rin siya e, di pa nanlalabo mata ko sa kanya. So, nung ayan na, tapat na, parang wala talaga akong nakita. Nako, ano kayang naramdaman nun? Kahit wala siyang pakiramadam, ano nga kaya... Yun bang nasanay ka nang tinitingnan ka ng isang tao kasi ang pagkakaalam mo may crush siya sa'yo, tapos lalampas-lampasan ka na lang? Ang sarap mang-ganun lalo na sa kanya. >:) Ambitter ko talaga. Hayaan niyo nga muna.

Pinahirapan naman kasi niya ako e, ayaw give up na ako. :) Bago na, luma na siya. HAHA! Eh kasi, tinatry ko naman dati palitan siya, pangit kasi siya e, pero wala. So eto na, ngayon pa lang ako nakahanap. :)) Akala ko pa naman nung isang araw, ang theme song ko sa kanya ay "I Stay In Love" ni Mariah Carey: "If you don't know me at this point I highly doubt you ever will. I really need you to give me that unconditional love I [used to] feel." Yan.

Pero ngayon, "Bye-Bye" na: "I never knew I could hurt like this And everyday life goes on like I wish I could talk to you for awhile I wish I could find a way try not to cry As time goes by." HAHA :)) May gano'n. :)

Grabe. Ang saya ng feeling talaga that I'm able to get over him. Sakto lang. August 1 na bukas e, nagawa ko. Akalain mo 'yon?! ASTIIIIG! Kaya wag mo na sanang iisipin na gusto pa kita, itapon kita e. Ano nga ba pangalan mo? AYOWN!


Dito na lang.

P.S.
'Wag ka nang umasang tutulungan kita pag nanghingi ka sa akin ng tulong. Learn to give what you can give to those who need what you can give. Minsan lang talaga ako humingi ng gano'n. Maliit na bagay lang yun e! Sorry kung sineryoso ko, nakikita ko lang ang iyong tunay na kulay habang tumatagal. Pag ako naging milyonaryo dyan, nako. Wala kasing bagsakan! Hindi nga tayo 'crab-mentality' pero sinesentro mo naman sarili mo. Hay. Mga adik nga naman sa pagsusubsob ng sarili sa libro. Nakakabaliw 'yan. :) Ingat ka lang ha? Reminder lang. :) Reminder!

(may matamaan kaya dito? HAHAH! Feeling ko lang, wala. HAHA!)
MAGHEHETERO NA LANG AKO!

Thursday, July 30, 2009

GRABENG INIT TODAY!

Tapos pag-uwi ko pa, naabutan ko si Kuya na pawis na pawis sa pagwowork out. Jusme. Mamatay-matay ako sa pagkakakita kong 'yon! Napainom ako ng tubig dun!

Ok. So wala naman masyadong nangyare ngayon. Buti na lang, natapos na kami sa report sa health! Thank God! FL na lang, buti nakatapos na rin ako dun! Computer pa pala! Shoot that photoshop, wala pa rin ako. :| Maawa naman kayo sa akin, at magpahiram ng installer. PLEASE LANG TALAGA! Kung wala yan, wala akong project. :|:|:|


Eto lang naman kasi yung nakakainis na naman, balik dati na naman. :| Yung makalusaw tingin niya :|

Nung nasa canteen kami, alam ko nandun talaga siya. Pero wala, hindi ko siya pinansin. Ayoko nga. Paano makakalimot kung ganun! Ta's nawala na yata siya. Tapos, nung palabas na kami, may nakasalubong akong kaklase at nagtanong, so medyo napatigil kami dun sa may labas ng canteen. Eh andun siya, papasok ng canteen. Hindi ko siya tiningnan, nakita ko lang niya before ako kausapin ni classmate. Tapos yun, sabi ng kasama ko after.. NAKATITIG DAW SA AKIN. :"> Eh hindi ko alam, pero nakakakileeeeg talaga!!! :"> Siyempre, alam ko naman na nagsasabi ng totoo ang kasama kong 'yon kasi siya ay isang super close friend ko. :) Nakoooo! Bakit ba! Hindi na nga ako pupuntang canteen! Siya lang naman nakikita ko. Nakakabwiseeet!

Nag-cecentrum na nga ako ee. :| Yun na lang kukumpleto sa akin. Hindi na lang siya! :( MAY GANO'N?! hahaha! Pero seryoso, nagtetake na ako ng centrum. Baman, ang dalas ko magkasakit.

It's funny right?
In him, you find yourself complete, but even just a single minute of the day that you haven't seen him, you feel soooo incomplete! Therefore, he's the one completing you at the same time that he incompletes you.

Wednesday, July 29, 2009

OK.

Hay nako itong araw na ito. KAMALASAN NA!

Kahapon, kasasabi ko lang... Sino kaya ang kaunahang mabubunot sa Balagtasan? Eh sinwerte ang kamalasan namin.

Sabi ni Dianne, "Pag yan, hindi mabasa, tumayo na tayo." Kasi, hindi lagi mabasa ni Ma'am yung sulat ko sa index card, ang liit kasi. Sorry lang, ganun ako magsulat eh! Binalasa na ni Ma'am yung index cards, akalain mo nga naman... Sa paghugot niya ng card, hindi nga naman niya mabasa. Nako, napatawa na lang kami ni Dianne! :)) Alam na! Nung pinabasa ni Ma'am sa isa naming kaklase, nako. DIANNE MENDOZA! >:)) Hindi ako. Hindi ako. Pero grupo namin! :|

Hindi ko na i-cecensore, friend ko naman 'yan e! HAHAH!
At may magagawa pa ba kami, eh nabunot na nga ni Ma'am. At ayun, kakatog-katog ako. Madaming pagkakataon na napapatingin ako sa kopya ko. Sorry lang.

Taob kami sa sunod na nabunot e! ANG GAGALING NILA! Grabe! ASTIG KAYO! Alam niyo na kung sino kayo. Promise talaga, the best kayo so far! :)

Isipin mo naman, umaabot ng 15 minutes yung isang group sa haba nung piece namin.

Ok. Goodluck na lang sa mga susunod! :) Basta, kami tapos na!
Pati sa *tooot*, tapos na kami! YEHEY! Nako, kinasusuklaman ko kasi 'yan. Nakakangalay. Wala pang kwenta, nakakainis. Pero basta, tapos na at pasado! Magaling!

Isa na lang problema kong project, yung Health. Goodluck sa'min ng partner ko bukas. :) Hiniram kasi ni Ma'am yung time ng Math. Basta, bahala na lang magreport. 5 minutes lang naman yung maximum time eh, so pabilisan na lang.


Ok. Kamusta naman yung project namin sa *tooot*. Tatlo lang naman kaming gumawa nun at pinanose bleed nila ako kaka-english. Online pa naman ako kagad para lang matapos namin 'yon at makapagpasa ahead of time para may additional grade, tatlo lng pala kaming gagawa. Nakaka-bitter talaga. Basta, yung hindi tumulong, promise us na babawi kayo pag groupmates ulit tayo! Nako. Sa ngayon, sige. Ok lang. Madali ko lang naman nasagutan mga tanong e (yabang ko HAHAHA!) No, thanks to *tooot* and *tooot*, kasi masipag silang mga kagrupo. :) Basta, ayoko nang ako pinagtatype! :))) Unless nag-volunteer ako. Kaya naman kanina, nag-volunteer akong hindi ako ang magtatype. Magaling ako e, nanguna na. HAHAHAHAHA!

Sige. Dito na nga lang.
Gagawa pa ako ng reviewer sa *tooot* kasi kailangan, tapos yung tala sa Filipino at mag-aaral sa dalawang quizzes. :) Aba, nagsisipag na naman ako.

Kasi, naisip ko lang. Ok lang naman na maging crush ko pa rin siya, pero hindi ko na sa kanya paiikutin ang mundo ko, meaning... Hindi na tulad ng dati, sa ganoong paraan, unti-unti ko siyang malilimutan, diba? Goal ko 'yan. Nakakasurvie naman ako. Malapit na mag-August. Discard na lang yung sign kahapon. Wala rin naman magiging kwenta e. Focus: Studies. At pagtulog. Kulang ako dyan, lagi. :|

OK. Arrivederci!

Tuesday, July 28, 2009

okay. Uma-avalanche lang. :)

So. Nakakainis. Sana naman kasi, natawag na lang ang aking bonggang-bonggang class number na 18! O kaya ang sa partner ko na 17! Tuloy, mamomroblema pa kami do'n, buti sa Thursday nanghiram ng time si Ma'am. Madali lang naman magreport. Basta malakas ang boses, kahit basahin mo na lang. Pwede na.

Tapos, ang balagtasan na 'yan, hindi na matuloy-tuloy. Pero bukas na talaga ang simula, sino kaya ang kaunahang mabubunot ni Ma'am? GOODLUCK SA MGA SECOND YEAR!

Tapos, yung sa *tooot*, wala pa rin kaming nagagawa. Baman. =)) ALAM NA! Hindi maaring ilagay dito, baka may magalit. HAHA! Alam niyo naman...

Mabilis ang chika. :))


Ok. So I was like... off my mind today. Like all that I was saying is, "antok na talaga ako." Which is only half true, kasi what's inside my head eh umuwi na talaga! I was really bored during the discussions, like I want to lean onto my armchair. Kasi, isipin mo naman, nakaupo ka lang. At wala kang ginawa kundi isiping wag mong iisipin yung isang taong lagi nasa isip mo...Dati.

I actually mde a bet kanina with myself.

Late na kasi kami pinalabas nung last subject, tapos sabi ko. Anu ba 'yan, 4 na. Hindi ko na naman siya makikita, two straight days na. Tinatry ko lang kasi kung ano bang mararamdaman ko. Na-reresist ko naman siya kahit papano.

Sabi ko, sige, pag yon nakita ko pa sa oras na 'to. Hindi pa time para magkalimutan. :) May gano'n talaga.

Eh nagcanteen na kami, wala naman akong nakita. As in wala. Tinry ko na rin magmasid-masid at nakakuha pa nga ako ng Mr. Chips kay Kenn. HAHA! Thanks for that, anyway. :)

Eh wala talaga, so hopeless akong bumalik sa service with my first year babes. Wala, yun na e. Nagbitaw na ako ng salita. Wala naaaa!

Tapos ehdi yun, palabas na kami ng school, isn't it ironic? Kahit on the way na kami out of the school, I was still hoping na makita ko siya kahit alam nang maaaring wala na yung service nila. Tapos, ayun. Down na talaga ako, bakit ganon? Hindi talag destiny. HINDI, HINDI, HINDI!

tapos nakita ko na lang si *tooot*, isang kaservice niyang lalaki rin. Sabi ko, sana siya na lang 'yon. Nako naman. Tapos as the service moves super slowly forward, shett! NAKITA KO SIYA!!!! Ano ba naman 'yon, why does he have to be near the exit? Why does he have to keep me waiting until almost the very end?! HAHA! As in siya talaga yung nakita ko with some other guy, maybe kaservice din nila. Bale, magkasama pala sila ni *tooot*, nauna lang siyang maglakad! Ewan ko kung nakita niya ako, or basta, nakita ko siya! Wala na akong pakialam kung nakita niya ako.

Sabi ko, ang galing talaga ni God! Pero naalala ko lang, 'You shall not put the Lord, your God, to the test." Pero basta. THANK YOU GOD for the BEST SIGN EVER!

Tapos, eh di katabi ko si ano sa service, alam niyang andun si ano. Habang nangangarap ako at luimilipad ang isipan, sabi niya, "Hinahabol ka ni *tooot*" kasi nagsasara siya ng pinto ng service. Tapos pag tingin ko sa labas ayun nga, tumatakbo siya with his kasama. So, parang pang-flatter lang 'yon e. Basta, wala na akong pakialam kung anong dahilan at tumakbo siya ng lampas sa service nila! IDC!!!

Pero pag-iisipan ko pa rin...

Ok.
Makagawa muna ng mga assignments. Siyempre, 9 na, wala pa akong nagagawa ;))

Monday, July 27, 2009

ok. Naisipan ko lang yung title sa dahil sa project sa isang asignatura na sana nama'y maging maayos ang pagpepresent namin ng aking partner.

Akalain mong hindi ako nabinat? Pero ampait ng panlasa ko, kadiri. :| So ok naman yung takbo ng araw na 'to. Yun bang pa-cram cram na lang, tulad ng nakasanayan. At hindi na naman natuloy ang Balagtasan namin, gusto ko na nga mag-Balagtasan para wala na problema eh. Madami pang projects na hindi ko pa tapos, buti na lang madami by group.

At sa time ng computer, nako. NAPAKASAYA! Wala naman kaming ginawa e, tumambay lang. Napagtripan LANG naman namin (nila) yung mga picture ko sa USB pati pamilya ko inusisa nila. Pati na rin ang aming bahay bakasyunan (feeling ko naman! HAHAHA!) at matalik na kaibigan. Nakakatawa talaga, TO THE LEFT! Pinaka-comedy yung "sunset namin" HAHAHA! :)) Grabe, pinagpawisan ako katatawa nung time na yun! Mahirap kasi gawin sa school yung project, mahirap ayusin. So napadaldal na lang ako. Most of them kasi sa bahay gagawin yung project dahil may photoshop sila, so paano naman ako? :| Yung may photoshop installer dyan, magpahiram naman, o. Please lang?

Sige, napadaan lang ako talaga. Nakakabwisit yung project sa Ano e. Kainis! Gawa pa ako visual aid. Nako naman. :| GOODLUCK TALAGA! Kinakabahan ako ng todo. :|:|:|

Sunday, July 26, 2009

okay.
so, natuluyan na nga. Nagkatrangkaso ako today but still found time na mag-Tagaytay kaya ang sama ng pakiramdam ko. Kumain kami sa *tooot* (censored kasi baka may masabi akong hindi maganda). Nakakainis kasi. Ang bagal ng service! AS IN NAKA-5 TIMES NA YATA KAMING PA-FOLLOW UP! Basta, ayon. Masama pa naman pakiramdam ko. Bwisit na bwisit ako kanina. Mali-mali pa na-seserve nila.

Natulog ako kanina pag-uwi para magpahinga. Tapos pagkagising ko, dapat magtatype na ako ng project sa *toooot*, yung kasunod. Pero nagPPC pa si ate, umiyak nga ako e. Kabadtrip ko talaga. Tapos namroblema pa ako kasi hindi pa tapos 'yung project ng group namin sa *toooot* (censored kasi favorite ko 'yan. SHETT!). Hindi ko talaga alam ang gagawin ko kasi may sakit ako tapos naguguluhan pa ako kaiisip sa idadagdag ko sa project na 'yon. Buti na lang, nag-OL yung isa naming ka-group. Buti na lang talaga.

Tapos, yung isa pa yung project sa *toooot* (censored din kasi bwiset talaga 'to!) na hindi malaman kung saan ko hahanapin. Nako. Buti na lang may napagtanungan akong batchmates ko. Nako, thank you talaga. Though di pa sure kung tama, pwede na 'yun! Basta meron. Sana si Ma'am *tooot* na lang teacher namin dun, ang hirap talaga, promise. :| BTW, sa Tuesday pa naman kami, pero siyempre, dapat maayos na today para pagpepresent, ok na. Kasi, yung kapartner ko, walang contact. Hindi ko alam if my cellphone or YM siya. :| Kaya I ended up making everything by myself. Pero may binigay na siya sa'kin about one topic nga lang.

GOODLUCK TALAGA. :|

Ampait ng panlasa ko. :| Bawal naman ako umabsent kasi nga sa status ko as a student, attendance monitoring. Bakit nga ba nila ako ginawang monitoring? Hindi ba reasonable yung inoperahan ako kaya ako umabsent ng matagal? Hindi ba yun excused? Eh di sana, nagpapahinga na lang ako ngayon. Mabibinat lang ako pagpasok ko bukas, panigurado na. :|

Dito na lang, mag-aayos na ako ng gamit at tutulog na. Eto na talaga, Balagtasan na namin bukas. :|

Saturday, July 25, 2009

Last Saturday Class.

Bakit ganito?

Ok. Sa hindi inaasahang pagkakataon, naantala na naman ang aking mahimbing na tulog ng dahilan sa pagpunta sa isang lugar na wala naman akong idea kung saan. Siyempre, agad-agad akong bumangon sa pagkakahiga ko at nagbihis dahil lahat sila kasama, alangan namang magpaiwan ako. Hindi rin naman sila papayag noon.

Na-miesta lang kami sa Ninang ko at pumuntang Starbucks sa Tagaytay. Malay ko ba na dun pupunta, eh di wala akong dalang jacket. Nilamig ako ng konti pero nakasurvive ako. Pero nararamdaman kong hindi ako okay. Tila magkakaroon ako ng trangkaso. Mabigat ang aking mga binti at nangangalay ako. Bukod pa yung madalas na pagsakit ng likod ko dahil sa UTI ko, lagi ako nangangalay pag nakatayo dahil sa aking mga bato. Uminom na ako ng *toooot* (censored kasi ayoko lang ilagay, HAHA!) sana hindi ako magkasakit.

Sa school kanina, matamlay ako. Pero hyper pa rin. HAHA! Namomroblema pa rin sa same problem kahapon. Pero napagtanto ko na, ok lang ako. Ok? Kahit hindi naman talaga.

Hindi ko siya nakita ngayon. As in HINDI!
Ok. Nakita ko siya kanina sa canteen nang may kalayuan (hanep, nakikita ko pa rin siya). Nung nakita ko siya, sabi ko, wala yan. Wala. Ok lang yan. Pagdaan ko sa harap niya, para bang wala akong nakita. Hindi ko talaga siya tiningnan. As in HINDI! Galing ko 'no? Kaya ko 'yun. Pero pagkalampas ko sa kanya, kakaiba ang feeling.

Pero sa buong araw, nagpupumilit pa rin akong tanggalin siya sa isip ko. Ka-abnormalan ko naman. Nako.

Tapos kagabi, nung nagdadrama ako. Na-touch ako kay *tooot* (censored kasi abnormal din ang taong 'yan, HAHAHA! PEACE!) Sabi niya, "okei lang yan, yaan mo sia. katanga tanga nia, wala nang ibang SHEY sa mundo". May point siya, pero siyempre, magkaiba sila ng pananaw diba? Kaya. Ano, yun.

Dramahan kasi kami kahapon ni super friend ko. :) Eh ayun. Nakakaiyak. :')

Naalala ko lang narinig ko sa Rosalinda na commercial, "Ayaw niya sa'kin, give up na 'ko"

Nako, kalimutan na nga 'yan.


Pag-open ko ng FS, eto nakita ko. New message:

"dearest shey

Friday, July 24, 2009

Walang masayang nangyare ngayon.

Napansin ko lang na color orange ang bag ko. Tulad kami. :) hahaha.

Alam niyo, ngayon ko lang na-realize talaga. Masaya mag-feeling. Pero nakakasakit mag-feeling. O diba? Isipin niyo na lang.

And tulad ng sa isang super friend ko, by the end of July, wala na 'tong infatuation na 'to. Isisigaw ko pa ang pangalan niya na ayaw ko na sa kanya. Really hoping that one day, pag gising ko, parang wala lang... Hindi ko siya kilala. Para naman ma-free na ako. Oo, alam ko, wala naman kaming commitment. Ni hindi ko nga alam kung kilala (pa) niya ako eh.

Sabi ko kanina, last na talagang pangangarap sa kanya. Bukas, simulan ko nang hindi siya hanapin. Pipilitin ko hukayin siya sa isip ko. Iaalis ko na siya do'n.

Ano ba naman kasing kalokohan 'to? Masyado na akong nahihibang sa kanya, sarili ko na lang niloloko ko. Aaminin ko, nagiging tanga ako. Pero hindi ako masyadong tanga. Hindi ako ganung katanga para patuloy na mangarap sa kanya eh kahit ano namang gawin ko, pangarap na lang lahat. Tama na. Ako lang naman yung nagwowork. Ako lang. Di bale kung siya rin, e, 'no?

Nakakasayang na ng panahon.
Isipin mo naman, sa loob ng isang araw, hindi pa umaabot ng isang minuto na nakikita ko siya tapos magpapakaloka na lang ako sa kanya? Hindi na tama 'yon.

Noong una, sabi ko, ok lang 'yan. Ok lang mangarap. Ok lang ipagpatuloy ko. Ok lang lahat. Kahit alam ko, hindi naman talaga.

Nakakapagod na rin.

Sasaya rin ako ng todo-todo. Hindi yung masaya ako ngayon, bukas hindi at sa isang araw, hindi sigurado kung ano talaga. Wala ng ganyan.

Next week, tapos na ang July. Abangan niyo yan!
PROMISE KO 'YAN!

Hindi ko na siya hahanapin, hindi ko na siya sasadyaing tingnan na parang ayokong mawawala siya sa paningin ko. Hindi na ako mag-aabang sa section nila pag 'you may proceed' na. Hindi na ako maghihintay na mag-uwian. Hindi na ako masyado pupuntang canteen 'pag dismissal. Pero kung di maiiwasang pumunta, wala ng aabangang pumunta do'n. Tama na, ok?

Ang drama ko today. Ayoko ko kasing umabot sa point na may nililigawan na siya o kaya, may girlfriend na. O kaya malaman ko kung sinong gusto niya. Dapat pag nalaman ko 'yon, over him na. Kaya ko 'yon.

Pwede naman kasing walang ganyan though boring lang talaga.

Pero sana, malaman niyang siya pa lang ang nag-survive ng ganung katagal. Oo. Sinabi ko noong July 2, 2009--ayaw ko na sa kanya. Pero dahil abnormal ako, pinanatili ko pa siya hanggang sa ngayon. Sabi ko, "He's just not worth it. Not worth the fight. Or, not worth everything I can give. Bahala na siya gumraduate, basta, nilampasan niya ang opportunity na makilala ang isang babaeng maaring makapagpabago sa buhay niya. at ciempre, ang punto ko lang naman ay sapat na ang 7 buwan na nanatili siya sa loob ng aking kaisipan."

8 months na nga sa SYC eh. Pero sabi ko, wala na yan sa August!
Nako. Nagdadrama na naman ako. :(( Ayoko ng ganitong feeling. :(( Hayaan niyo lang ako ilabas 'to. Takot kasi ako ma-fall. Yun ang point ko. Yun lang. :((

Pero on the brighter side...
Ok maging free from heartaches. Pero di sinabing pag walang heartache, walang 'love'. Pwedeng meron, pero masaya kayo. At.. Mas ok yon. Pero di ko rin sinabing kailangan ng relasyon.

Sige. Hahanap muna ako ng hindi mahanap hanap na project sa *tooooot* (censored kasi nako, ka-terror-an lang meron diyan). At assignment sa isa pang asignatura. Paalam.

Thursday, July 23, 2009

Magtatanong lang. Kasi, napasama na naman ako sa Tagaytay, ayan. Naantala na naman pagbablog ko kanina. Kaya na-post ko ng wala sa oras.

Dapat bang maging masaya ako dahil tumitingin siya sa akin?
O... dapat ma-feel ko na hindi yun enough, kasi tingin lang 'yon?

Kasi, ganito.
Ok na ako na tinitingnan niya ako... Pero at the same time, may kalungkutan kasi... Tingin na lang ba? O diba, naguguluhan ako!

Try ko kayang hindi alisin yung tingin ko sa kanya pag tumingin siya sa akin... Ano kaya mangyayare?

AYOKO NA MAG-FEELING! Tulad ng sinabi ko dati..
Masaya mag-feeling. Pero ang malungkot lang na part, deep inside, alam mo na feeling mo lang 'yon.

Sagot kayo sa Tagboard ko. :) Yung sa Tag. THANKS!

Grabe ha, mababaliw na ako. Wag ganito. Tama na kasi.
Ngiti ka lang. Try mo lang, seryoso. Pero ngingiti ka, ha? Alam mo naman ako, lagi nakangiti! :)
Pero kung ayaw mo, tatanggalin ko na lang yung karapatan mong tumingin sa akin. (may ganon?! HAHA!) Sige.

Kailangan ko na magreview ng Balagtasan kasi bukas na 'yon, wala pa akong indayog! Tutulain ko na lang! :)) ISANG MALAKING GOODLUCK! ^_^ Pero kinakabahan talaga ako. :|

The sun is slowly sinking down...


Hindi ko alam, pero I really do feel super over so blessed lang talaga. Ang astig ng araw na 'to e.

Isipin mo naman, dalawa lang ng klase namin ngayong araw na 'to kahit 5 naman talaga dapat.
Nagklase kami 1st and 2nd subject lang. Tapos after recess, English, eh nagproject making kami, eh para magka-plus 5, kailangang maipasa before umuwi, so dahil sinwerte talaga ako sa partner ko, natapos namin. Pero, hindi namin 'yon matatapos kung wala si *toooot* (isang guro, censored ang name, baka kasi gayahin niyo kami, HAHA!). Eh kasi, siya ung next teacher, pinilit namin siyang 'wag na magklase para gawa na lang kami ng project sa English. Eh pumayag siya basta may quiz kami bukas, pero dahil mapilit talaga kami, sabi namin sa Saturday na lang dahil may balagtasan kami bukas, kawawa naman kami. So we ended up having home work na lang and sa Sat. na nga lang ang quiz, ang galing!

Tapos, eto talaga pinakamasayang part e.

Sabi na lang ni Presi namin, punta kaming gym sa time ng AP. Akala ko nagjojoke lang. O kung seryoso man, anong kalokohan at doon kami magkaklase, dati lang hindi kami pinapayagan magklase sa AP sa labas kahit sa glorietta lang tapos biglang gym agad, hanep.

Tapos sumaya ang isa kong kaklase at doon ko lang nalaman kung bakit.

MANONOOD KAMI NG TRY OUT NG 3RD AND 4TH YEARS!

Natuwa din talaga ako. Tapos ayon, totoo talaga siya, shett! :)) Bago magsimula si try out nila, cool lang ako. Hindi ko pa nakikita eh. Tapos nung nandun kami sa bleachers, shett. HAHA! Naantig ang puso ko talaga nang makita ko siya, nakajersey na! Eh di niloloko ako ng aking mga super classmates, tapos eto talaga.

NUMBER 17 ANG JERSEY NIYA! SHETT!

Mas matindi, jersey talaga niya with his last name on it. Pero sa totoo, ayoko talagang may mang-aagaw ng number ko na 'yon, akin ang 17! Pero nung nakita ko talagang 17 ang jersey niya, bakit hindi ako nagalit?! HAHA! Magic talaga!

Tapos siyempre, nung hapon nanuod kami ng Mulan II para sa AP, China. ^_^ Kaya para talagang joke lang ang araw na 'to. Walang matinong ginawa! HAHA!

And siyempre, ang favorite ko sa lahat, dismissal. Ang aga namin pinalabas, pa'no ba naman, 3:00 PM tapos na yung movie, eh di sakto yatang 3:40 PM kami pinalabas. Solo namin ang canteen eh, kaya wala akong nakitang... hindi ko nakita yung gusto kong makita.

Nung lumabas na ang aking mga first year babes nagpunta ulit kami sa canteen, and by that time, nakasalubong ko siya palabas na ng canteen. :( Pero wala akong magagawa. Ok lang 'yon.

Tapos nung paalis na kami ng canteen, nakita ko si Ate Ganda, tapos sinabi ko na napanuod ko siya nung lunch! Tapos, sakto! Speaking of... Papunta siyang canteen! Pero wrong timing pa rin ano? Kung kailan paalis na ako...

At thank you kay Lyle!
Siya kasi tumingin kay ano kung titingin sa akin, and tulad ng nagyayari palagi, tumingin daw sa akin. :| Wala ng thrill, nasasanay na akong hanggang tingin na lang talaga! HAHA! Ang bitter ko naman, pero kuntento na ako dun. At least, tumitingin siya. O diba.

Kaya kung ipagppatuloy pa niya ang makatunaw tingin na 'yon, hindi natin alam kung bukas makakapasok pa ako dahil baka tuluyan na akong natunaw. :) Alam kong hindi mo naman gusto na kausapin ako, pero try mong ngumiti sa akin, try lang. :) (kunware nababasa niya, haha!)

Hindi kasi niya talaga ako nakikita. Titingin lang siya, without being aware kung ano talagang tumatakbo sa isip ko. Ang saklap kasi ng katotohanan na oo, tingin lang 'yon. Masyado na akong feelingera. :( Kasi, wag na lang niya akong tingnan! Alam ba niyang, "a severe eye contact can make you fall in love?" Ako na lang hayaan niyang tumingin sa kanya, hindi yung pagtitingin ko sa kanya, nakatingin din siya! Wag ganon!

Okay.
Ngayon, inaamin ko. Tiningnan ko siya, nanood ako ng try out nila e. Nyeee! HAHA! Since hindi ako nagsuot ng salamin ko, ewan ko kung tumingin siya. Basta ako sigurado, nakikita yung kumikinang na sapatos. HAHA. Nakakatuwa yun e. :))

O sige na nga.
Maglelevel up lang sa Rock Legends!

(edit) Tinatanong ng iba kong classmates kung sino si New A, tigilan niyo ako. Past is past. :)) Pati si Ate Ganda, naintriga dun. HAHA! :)) Di ko pwee sabihin, ok po? Secret ko na lang 'yon.

Tapos paulit-ulit kong kinkanta yung Here In My Heart ng Plus One. Ewan ko kung bakit!
"And though we are a world apart I know youll never be that far Cause here in my heart there's a picture of us, together forever unfaded and unbroken."(edit)

Wednesday, July 22, 2009

okay.
Trip ko lang si Mr. Title. ^_^ Wala talagang meaning 'yan.

Ano bang kaguluhan nangyare ngayon? Wala, puro kalokohan lang, lalo na yung *toooot* (censored ang subject na 'yan) namin. May nagtanong na teacher, ano daw *tooot* namin, sagot ko naman na pabulong, "Kalokohan po." HAHA! At narinig yata ng iba kong katabi 'yon. Buti hindi ako tinanong ni Ma'am *tooot* (censored din ang ngalan ng guro na 'yan, baka madamay, haha!) noon, kundi baka ma-kung anuman ako. HAHA!

Ano ba, ang saya ko ngayon. Pero hindi overjoyed. Tama lang. Kasi, wala ng panahon para malungkot, masasayang lang!

Naalala ko kasi kahapon, sabi ko sa isa kong kaservice, hindi maaring sabihin ang pangalan dahilan sa baka isipin niyo eh may kung ano. Sabi ko nung nasa service na kami at pauwi na kahapon, "Gusto ko na magbukas, para dismissal na ulit!" ANG GULO KO E, NO?

Nasabi ko lang naman 'yon kasi tuwing dismissal ko na lang siya nakikita, pag umaga, sa 'you may proceed' ko na lang siya nakikita nagsasabit ng bag niya. HAHA! LOL!

At kanina, sa canteen, dismissal, siyempre, nakita ko siya sa tabi ng basurahan. HAHA! Dun sila nakatambay eh, ano naman magagawa ko. Pero sabi ko nga, iiwasan ko na'ng tingnan siya. Tiningnan ko lang siya nung tinuro ko kay *toooot*(censored kasi baka tanungin niyo siya kung sino yung tinuro ko) kung sino ba ang rainbow na yun. Noon ko lang siya tiningnan.

Tapos matapos magsolo ni *toooot* sa pagbili sa canteen, alam na kung sino, LOL, ay umalis na kami sa canteen, wala ng dahilan para mag-stay doon.

Tapos napatanong ako, si Elo? Yon ay nung nakalabas na kami ng canteen kasi naiwan yata namin sa loob, eh di lumingon ako pabalik, at sa super unexpected lang talaga, si Ano, siya ang nakita ko. Lumabas na rin ng canteen.

Nung nasa service kami, eh medyo wala pang tao kaya't tambay lang kami sa labas ng service habang kumakain ng ice cream si *toooot* nang-iinggit. HAHA!!! Tapos, nakita ko na lang si Ano, oo, siya! na naglalakad sa may pathwalk naglalakwatsa lang! Kung alam niyo lang kung saan naka-park ang service namin kanina, walang tao masyadong dumadaan do'n pag dismissal. Ba't naisipan niyang dumaan do'n? May kasama nga pala siya noon pero wala akong pakialam sa kasama niya, haha! Basta, hindi ko siya tiningnan nung medyo tapat ko na sila naglalakad, pakipot effect pa ako. hihihi. Ayoko isipin niyang tinitingnan ko talaga siya! HAHA! Pero magfeeling tayo, tumingin siya sa akin. :">

Tapos, si *toooot* talaga, eh gustong gustong bumili, si *toooot* baman nagsolo! HAHA! Eh di bumalik kami sa canteen, at nakita ko na naman siya! Nakita ha, hindi ko siya sinasadyang tingnan. Todo palibre ako, wala baman akong dalang pera, pero ang natuluyan, wala. HAHA!

Basta 'yon. Hindi ko alam, kung gusto niyang mangausap... GO! Ok na ok. (grabe ako magfeeling, haha!)

Pero naalala ko lang, sabi ni Sir *toooot* may pagkatorpe nga daw 'yon. Nako. Hindi pwedeng gano'n.

Tapos si Ate Ganda.. :| Nagulat ako sa sinabi niya.
At ang tanging bagay na naisip ko, sana ang damdamin ni Ano, kay Rainbow na lang. O diba? HAHA! Kasi, ayoko naman sa isang lalake na yon. Kahit hindi pa man yon gusto ni Ate Ganda, ayoko pa rin sa kanya.

Na-bobother lang ako kasi love na love ko si Ate Ganda. :) Ayokong lumungkot siya! :) HAHA!. Wag ka mag-alala ha? Sa'yong sayo siya! :)

Ok.

Tara na't kumain!

Tuesday, July 21, 2009

Sa hindi ko talaga malamang kadahilanan at kung ano pa man na dapat ko malaman na hindi ko malaman... BAKIT BA TINGIN SIYA NG TINGIN SA AKIN? Should I re-phrase? BAKIT BA HANGGANG TINGIN KA NA LANG SA AKIN? (kapal ko dun ah. HAHA!)


Ok. Pwede naman akong kausapin eh. :">
Ganito kasi yon, as usual, kasama ko ang aking mga first year babes. Oo, ako na'ng ate. Kaya nagmumukha akong first year with them, hindi halatang second year na ang lola niyo. HAHA! Siyempre, way to canteen na kami. Ang magandang lakad ng girls, mabagal. At yon nga lakad namin since nagkakaroon ng maliit na traffic papasok sa canteen kasi sagupaan ang palabas at papasok. Eh may epal mula sa likod na dumaan sa tabi ko para mauna siya. NAKO. Hanep. Si ano pala! Tapos ayun, natigil siya sa unahan ko kasi nga, traffic! HAHA!

Tapos eh di nagkawala wala na sa loob ng canteen, wala na akong pakialam sa kanya kung nasaan man siya doon. Basta, pumila kami at do'n kinilig kilig ang aking mga first year babes dahil sa isang taong marahil ay nakita nilang may kapogi-an naman. Tapos, I can see through the corner of my eye na andun si ano, ewan ko na lang kung saan siya tumitingin kung sa akin ba, o feeling ko lang yon kasi hindi ako nakakakita pag may 2 meters away ka na sa akin. May kasama kasi siyang parang niloloko siya, basta yon. Dahil hindi ko naman siya tinitingnan, hindi ko na napansin kung nasaan na siya.

Hanggang sa nawala na pala siya sa canteen. Pagkatapos, nung palabas na kami, andun siya sa may labas lang ng canteen. Tapos pabalik siya sa canteen, doon iniwan na niya yung kasama niya na niloloko ba siya or kung anuman. Ehdi nakasalubong namin. Siyempre, hindi ko maipagkakailang tumingin ako sa kanya. Eh sa hindi inaasahang kaswertehan ko, tumingin siya sa akin. Tapos inalis niya tingin niya. Eh di ako, sabi ko, "*sigh* napatingin lang talaga siya" sa sarili ko. Eh di pinabayaan ko na siya, sabi ko, hindi na ako titingin sa kanya, baka mag-feeling siya (LOL! HAHAH!).

Pagkalampas namin sa kanya, since alam naman ng aking mga babes na yun ang aking crush, sabi nila, "Tumingin siya sa'yo!" Sabi ni ano (can't display name, para private, haha!) ewan ko kung dapat paniwalaan. Pero nung nag-gesture siya kung paano tumingin sa akin, iba sa gesture nung nakita ko siyang tumingin sa akin. ANO MEANING NUN?

WALA!
Pag yon talaga nahuli pa ng mga kasama ko(oo, hindi ako) na nakatingin sa akin. BAHALA SIYA. :| haha!


Tapos, na-move ang balagtasan namin sa Friday! HURRAY!!!

Mag-jajai ho yata kami sa film viewing? Di sure! HAHA! Slumdog millionare! :)

BYE NA NGA. :) Nagkwento lang ako ng di ko alam kung kilig ba, o inis. HAHA!

Monday, July 20, 2009

Okay, so I've been thinking of this. And it's just now that I figured out (okay, you can use kanina for that one).

I like guys with Chinito eyes! Singkit! I don't know what's English for that. I even searched and look what appeared:


Okay, whatever they call them! Basta, SINGKIT, CUTE! :) Diba? Oo, agree na lang kayo.

Dapat kanina pa ako tapos mag-blog, pero naisipan nila akong isama sa Tagaytay, road trip lang. Inabot kami ng isang oras. Wala pa tuloy akong naaaral. Maya na. 9:00PM na tuloy. Napagtanungan lang nila ako kung sinong crush ko, nahiya naman ako ng konti. hihihi. Siyempre, di ko na sinabi pangalan , di rin naman nila makikilala. Pina-describe lang. Eh di sabi ko, matangkad, maputi at singkit. hihihi. ;) Si rainbow yan. Siya kasi pumasok sa isip ko. Ewan ko lang kung bakit nila natanong... Hmm.

Tapos, ako'y naiinis. Kasi, si *toooot*, isang guro, hindi ko malaman kung bakit 'yon ang naisipan niyang ibigay na topic sa akin. Hindi ko tuloy alam ang i-rereport ko bukas. Thank you, internet. Ngayon, kailangan ayusin ko pa. Censored yung name kasi paniguradong hindi maganda ang masasabi ko sa kanya.

Pero okay lang, nagpatulong ako sa aking minamahal na nanay kung paano ko aayusin 'yon. Mahirap kasi eh. English lahat. :|

Ok.
Na-out of topic tayo. Balik tayo sa mga singkit na tao.

Pansinin niyo lang ha, ang aking mga boyfriend, at probably, mga boyfriend niyo rin. HAHA!

Chris Tiu, Kim Bum, Jayjay Helterbrand (pero SMB ako ha? HAHA!)... Sino pa ba? Nakalimutan ko na ang iba. haha! Singkit lahat yan!

Tapos say goodbye to new A, kilala ko na yung gusto niya, classmate ko pala! HAHA! Nako naman, okay lang. :) Happy for them. Hindi ako bitter. Bagay sila, no! Support ako. HAHA.

Tapos ayan, kilala na ni *toooot* si New A, pati yata ni *toooot* na close friend niya. Nag-plurk kasi ako, "Ang cute ng mga singkit no?" Tapos nag-react sila. Agree. Tapos may nagmention ng name dun!!! Nako. AYOKO NGA SA KANYA! HAHA! Ulitin ko pa ba? Joke time lang yung dati, ayoko seryosohin. Kilala ko na gusto niya e.

Paano na kaya ako bukas? Hmm... Goodluck naman.
Wala pa akong aral! HAHA!

Buh-bye!

Sunday, July 19, 2009

Una. :)
Masaya akong tunay kasi nabasa na niya ang blog ko, 'yon ay 90% sure pa lang. Nagtext kasi siya sa akin at sorry ng sorry. Sabi ko, napatawad ko na siya even before siya magsorry.

Ang galing talaga ni God!

Na-realize na rin niya mga mali niya. Sana back to normal na ulit kami! Nako, sobrang saya lang talaga!

Excited na ako sa SYC! Dahil sa muling pagkakataon, makalipas ang 2 taon, makakapaglaro na ulit ako ng volleyball. Nakakamiss 'yon sa SAS. :| Namiss ko tuloy kasi talagang naging passion ko ang sport na 'yan, hanggang sa naging Captain Ball ako dati, pero nawala nung nag-RC ako. :|

Nakakamatay kasi ang training sa RC, di na kaya ng resistensya ko. Baka jogging pa lang, mag-quit na ako. HAHA! Kaya hindi ako nag-varsity sa RC. Afraid to take risks lang talaga.

At sa pagsapit naman ng SYC na 'yon, sana'y marunong pa ako magvolleyball! Sana hindi naman ako mapahiya do'n, ano? Sana!!!


Kagabi, sa hindi inaasahang paglilipat ng channel, palabas ang Narnia 2, yung Prince Caspian. At siyempre, pinanood ko naman for the 5th time na yata. Bakit ba naadik ako sa mga movie na gerahan? Adik din ako sa Lord Of The Rings. Favorite ko 'yon i-marathon lalo na pag mga Christmas Vacation or Summer Vacation, ang saya! Nakakaiyak kasi yung todo gera do'n. :) Especially sa 3, The Return Of The King.



Basta, can't wait talaga! Especially sa Breaking Dawn Movie, pinakamaganda 'yon eh! :)

And pati magkakaroon na ng Bring It On 5. Sa September yata yung showing.

(nagpopromote na ako ng iba't ibang movies. HAHA!)

Ayan. Wala na akong maisip!

Basta, sa Wed na yung balagtasan namin, goodluck naman. 5 stanzas to go!!! :|

BYE!

Saturday, July 18, 2009

it's 10:00 PM already.

I'm supposed to blog for like 4 in the afternoon but my sis and I argued. She wants to be infront of this computer by the time she wanted and said so. She woke up before 4 in the afternoon, and I was the first one to use computer, so indeed, I had to argue since I was the first one. GOSH. They have their own laptops, why not use them. I wish there's a router already here!!!

So, after that stupid arguement, binigay ko din sa kanya pagko-computer.

First thing first.

I know, mas madami fans dyan ng Ginebra, haha! Sabi ko naman, in just a twist of fate, pwedeng manalo ang SMB e! Sana nakipag-pustahan ako kay Paulo, hindi na ice-censore yung name niya, okay lang 'yan. ^_^

Kasi, 'yung pustahan, pag nanalo ang SMB, magiging friends kami ni ano. HAHA. Kaso hindi ako nakipagpustahan, alam na. Ako yung aayaw. HAHA! May gano'n?



MVP si Jonas Villanuev, astig lang talaga. Medyo bago pa lang siya e, medyo lang. Nung lat PBA draft lang siya, eh, diba? Tama nga ba... Hmm.

Ok lang yan sa GInebra, lagi naman kayo champion. And cutest pa rin si Jayjay Helterbrand! Ok lang 'yan. Bawi pag bumalik na si Caguioa! Sasabog ulit kayo, for sure! :)





Okay.
Bakit hanggang mga kapatid na lang niya ako? Pakipaliwanag nga! HAHA! You see, kapatid niya, nakakatext ko, yung isa pa, may chance na makilala ko kasi classmate ng kaservice ko. Bakit kami kahit konti, wala? :)) HAHA! Hayaan mo na nga.

Si ate ano, may kilig moment na kanina.. Ako wala pa rin. :| Di bale, may 8 months pa. Kaya pa, kaya pa nga ba?

Nagka-chat kami ng isang espesyal na tao sa buhay ko. Super laki ng parte niya sa buhay ko. Tapos as usual, nagkakausap naman kami. Minsan kasi nakakatext ko naman siya. Pero yung kanina, medyo iba. Kasi napag-usapan namin yung tngkol sa anak niya. Oo, isa siyang mommy. As well as mommy ko na rin siya. Basta, 'yon. Sana maayos na talaga yung lahat ano? Ilang gabi ko na ba 'yan pinagdadasal?

Sana.
Sana talaga. :|

Nakakapagod na rin kasi, ang magtiis ng ganito, pwede na akong maging martir. Na-coconsider bang martir ang taong nagpapakahirap kahit buhay pa siya? HAHA. Tanong lang.

Hindi ko talaga siya kayang talikuran kahit nagkaganon na siya. Bakit? Siguro kasi, may chance pa. (Ang umiisip na love life yan, umuwi na. HAHA!) Ang astig lang kasi, kahit sinasaktan na niya ako, andito pa rin ako para sa kanya. (Hindi nga 'to love life. Okay?!) Nasosobrahan na ba talaga kakayanan kong magpasensya at magtiis? Mali na ba maging mabait masyado?

hay.

People change. Oo na. Ako rin kaya, try ko magbago? HAHA! Try lang. :))

Try niyo pakinggan yung "Sana'y Ako Na Lang" ng Six Part Invention. I've been listening to it since nung bakasyon. :) Try lang. :)

Friday, July 17, 2009

Wala lang. Naisipan ko lang.

Iba rin kasi pag crush mo ba, mahal mo ba, obsess ka kaya't kinalolokohan mo na lang 'yung tao, hindi niloloko o nanloloko ha. Bad 'yon. ^_^

Sa room ng Aloysius kami nagklase kanina, until before lunch. Sa kadahilanang absent si key keeper namin dahil commute lang siya eh may kalayuan naman ang bahay niya sa school at talagang animo'y bumabagyo na talaga, hindi siya pumasok.

At dahil ang tsupetik ng susi sa room namin, wala man lang duplicate kahit sa principal mismo. Lahat meron, kami wala. So, naghintay kami ng mga 30 mins. sa corridor abot hanggang St. Charles dahil nakakangalay maghintay at ayon na nga, sa Aloy kami natuloy magklase.

Pero, dahil nasobrahan yata ng concern sa amin, pumasok siya kahit mga 9:00 AM na siya dumating sa school. Mabait. Mabait.

At sa time ng AP, nako. KADIRI PINAG-USAPAN NAMIN! Ayoko na ng yogurt stick na 'yan, ayoko na ng pandesal! HAHA! Naman, yuck kasi talaga. :|

Dumali na naman ako. :))
Si New A ko kasi (oo, under my possession. haha!), pag 'yon talaga kumalat na parang basura, hindi na ako papasok! Mag-hehetero na lang ako! haha!

Ganito kasi, hindi ko talaga mapigilang ikwento kasi not so big deal naman.

Nagpa-call kasi, or emergency call for assembly principal namin, so since naghintay pa kami ng ilang minuto...

Napansin ko lang si Jevin sa likuran ko.
Sabi ko...

"Patangkad ka ha? Mga hanggang dito para bagay na tayo." Tinuturo ko kung hanggang saan siya dapat magpatangkad pero hindi ko pa sinasabi 'yung punto ko talaga. Siyempre, katabi ko si Dianne noon.

Sabi ni Dianne...
"Tapos magpataba ka ng konti." HAHA! Naunahan niya ako do'n, alam na niya kaagad ang nasa isip ko! HAHA! Napatawa na talaga ako noon.

Sabi ko.
"Magpasingkit ka rin, ha!" Tapos sinisingkit ni Jevin 'yung mata niya.

Eh itong si Dianne, napakagaso! :)) HAHAHA!
Sabi niya, "Ano pa ba?!" Tapos sabay tingin kay Ano! Eh di siyempre, si Jevin napatingin. AYUN! Alam na niya.

Pero siyempre, ang favorite kong phrase na para ng suffix, "Joke lang yun ha!" HAHA! Palusot ko, bulok na. :))

Okay. 'Wag na nga 'yan pag-usapan.

Basta, kaya nga pala nag-assembly kami, pinaalam ng principal namin na i-didismiss na kami by that time, approximately 3:00 PM kasi daw baha na sa low land. Kawawa naman sila. :| haha! And then, suspended na rin classes para bukas. :)

ANG SAYA GRABE.
Ligtas ako sa mga dapat pag-aralan bukas, magkakabisa na lang ako ng balagtasan para naman hindi ako mapahiya at ayoko mag-cram dahil sa Wednesday na 'yon. Sana rin, ma-move naman 'yon kahit Friday man lang! Sana lang talaga...

Nga pala, di na ako masyado nag-eenglish dito noh? Para dirediretso na lang pagkukwento ko. Pag sinipag ako mag-english, english ulit, malamang.


Sige, dito na lang! Magpapa-level up lang ako sa Rock Legends!

P.S.
Sa mga kaklase kong makakabasa nito, 'wag niyong intindihin si New A ko dito kung hindi niyo pa nababasa mga recent blogs ko kasi hindi niyo maiintindihan. Paki-click si box ng memories at piliin si July doon nang mabasa niyo lahat. :) HAHA!
At kung may hula na kayo kung sino si New A ko, itigil ang pagtatangkang lokohin ako pagpasok sa Monday, baka kayo ha. :)


(edit) Mamaya na ang Game 7 ng Finals ng PBA, dahil hindi ako super fan ng NBA, PBA naman ako kasi pinoy ako. AYON! hahaha!

Siyempre, agree na kayo na Ginebra ang mananalo. Pero in just a twist of fate, pwedeng manalo ang team na kinakampian ko, San Miguel. HAHA. ;) Sorry lang sa mga Ginebra jan, sure win na kayo eh. HAHA. :)) Pero malay niyo lang, malay lang natin, malay lang.

Oo, sa loob rin ng 14 na taong kinabubuhay ko sa mundong ito, PBA lang ang constant kong pinapanood since grade 4 ako. At since noon, laking San Miguel ako--sa PBA team. :)

So, whoever wins deserves. :) (edit)

Thursday, July 16, 2009

Rainy Day!

Matapos ang ma-boring boring na pangyayari sa school, eto na at half day nga. Tamaran ng gumala kasi umuulan though meron pa rin naman nag-gala.

Mali, ako lang yata tinatamad? Mas masaya kasing matulog, 'no. 'Yon kaligayahan ko.

Maikwento ko lang... Nakakhiya kasing ikwento ko ng personal, parang kakapal mukha ko. So eto na lang, nagkachat kami ni Paulo kahapon, himala, sinipag ako magreply. Wala naman kasi talaga ako masyado chinachat, maliban kung magtatanong ng reference site sa assignment at chichikahan ako ng bongga. HAHA.

Nabasa kasi niya yung blog ko kahapon, eh di nahiya ako ng konti, nakaktawa kasi yung blog ko kahapon, cheeeeesiest. :))

sabi niya, "pero ano. ntingin nga yun sayu" so, he's pointing him out kasi nga, nabasa niya yung blog ko. Siyempre, hindi ako naniniwala. Alam kong pinasasaya niya lang ako. HAHA. Hindi talaga kapani-paniwala, like hello? Asa pang tumingin 'yon sa akin.

Pero pinipilit niya akong maniwala sa kanya.

"ndi nga.kse tropa din kami. eh yun nga, nagkabatian kami napansin ko eh ndi skin nkatingin nung binati ako.. sa iba nkatingin" Pilit pa niya. Talagang humahanap siya ng patunay na totoo sinasabi niya.. "edi tumingin ako nkta kta" sabi niya.

(copy-paste lang 'yan sa archives sa YM sessions namin kaya may mga shortcut shortcut)

Pero ayoko maniwala. Pero kung totoo, eh di ang saya ko na!

Dagdag pa niya, "ano ata.last week, nkatingin sayu nung pasakay ka sa serbis". Nakakalimutan lang daw niya 'yon sabihin sa akin.

Medyo naniniwala na rin naman ako. Kasi, kahit nga sinong makasalubong mo, siyempre, sa hindi sinasadya at hindi inaasahang pagkakataon, natitingnan mo siya, diba? So, para sa akin, not intentionally na tinitingnan niya ako, natitingnan lang niya ako. Okay? haha. Pero 'yan talaga kinaka-shett ko kahapon pa sa plurk. HAHA! Kasi, natuwa naman ako. Kileeeg. :">

Natanong din ni Paulo kung sino 'yung isa ko pang crush, si New A, pero wala na nga 'yon diba? HAHA!

So sa ngayon...

Na-hyper lang naman akong bumanat kanina. Eh kasi naman, nagkulang yung upuan ng SLR, sabi ng naka-reserve yung iba, eh inupuan pa rin nung kasunod naming section, pero ok lang 'yon, si Gianne naman napapunta sa likod namin, e. HAHA!

Yumayasha Fiesta kasi 'yung iba naming classmates, kaya ayun, wala ng vacant seat pagdating nila sa gym for the mass. Eh maipilit sila, nakikisiksik na nga lang sila sa'min, o sa line ng upuan sa harap namin ni Dianne, pero classmates pa rin namin mga 'yon. Nandon yung isa naming classmate, sabi ko, "Oy, dito ka, oh!" Pinagtitripan lang namin na ikandong ko siya, so tawanan naman kami.

Sabi ko naman kay Dianne.. "Ay, mali pala. Dapat dito na si (pangalan nung niloloko naming classmate) sa upuan ko, para dun ako kay (name nung isa pa naming classmate)." Ayan, nung sinabi ko 'yan, napaghalataan ako ni Dianne.

At all throughout before the mass started, siya ng siya binabanat ko. Trip ko lang 'yon. Hindi talaga ako seryoso dun, ha, Dianne! HAHAHA! Nawili lang ako manloko. Bakit... paulit-ulit ko namng sinabing joke lang lahat 'yon. haha, sana lang naniwala. :)) Todo banat baman ako. Patay. HAHAHAHAHAHA!

Ay, nako.

Hindi pa rin NIYA yata nababasa yung blog ko para sa kanya. Hindi na yata nag-online iyon. Nakakaasar. :| Todo blog pa naman ako nung isang araw. :|

BOOM!
Tinamaan ako ng antok. Tulog muna ako! haha!

Wednesday, July 15, 2009

wala lang. naisipan ko lang si Mr. Title na palalimin ng konti. =))


Not much happened for today. But I was way hoping that she'll able to read my recent blog for her before it disappears on the visible page. It's for her. Only for her.

"I'm fallin' over the edge for you."
NP: Hear me now - Boyce Avenue

Walang connection 'yung song. I feel so blank lang talaga today. You see, I don't think she's read my blog dedicated to her. Too diappointing if she won't be able to do so, kasi it was specially composed for her. Nabasa niyo naman siguro diba? Tell me about it. May mga nag-PM na rin nga sa akin about that blog. Na-ta-touch daw sila, na-fifeel daw nila, nake-carried away daw sila..

You see, natutuwa ako today.
NILIBRE NA AKO NI ELO! SHETT! =)) (oo, kung napansin niyo, doube 'T' talaga spelling nun.) HAHA! Natupad din 'yung kaisa-isa kong wish. As in! Speaking of libre thingy, may manlilibre pa ulit sa akin dyan pag ano. Diba? :)) Ako rin, lilibre ko siya 'pag ano. :)) Haha. I should clam up. Secret lang 'yun. HAHA! Sana mailibre niya ako, diba?

Madalas din tuwing dismissal, first year mga kasama ko, nakikibata ako. Hayaan niyo na.
Eto sila: Lyle, Pauline, Joryl, Elo. Minsan kasama si Joelo. Shett. Ako na ang LOLA! =)))

Gaano kasayang magkaroon ng interruption sa RC? ABA. Parang bawas-antok lang naman kasi pag may interruption. :)) MASAYA ANG RC PAG MAY INTERRUPTION! Alam ng lahat 'yan. Ready kami jan! Party!

Alam mo bang wala talaga akong maiblog ngayon. Patuloy kasi ang pagtakbo ng imaginary boyfriend ko sa isipan ko. Kasabay nito ang bawat pintig ng puso ko, patuloy... Patuloy na pangangarap ko sa kanya... NA GUMRADUATE NA SIYA! :)))) Anyway, basta... Tumingin siya sa akin! =))

"certainly, under no circumstances, you persist running on my psyche"
-ewan ko kung tama grammar ko dyan. haha!

Kung sasabihin niyang lagi akong tumitingin sa kanya, isa lang ibig sabihin no'n.. Tinitingnan niya rin ako. Sana talaga, kahit friends lang! Yun bang nagbabatian 'pag nagkakasalubong.. Kahit ganoon lang, ok na ako! Pwede na siyang magka-girlfriend 'pag ganon. (Parang hindi pwede kung hindi e, no? HAHA!) Feelingera talaga ako. Masarap mangarap eh. Alam mo yun, it lifts up your spirit e, as long as you dream, the longer you'll strive to reach that dream. Eh pag na-reach mo na, happy na. Pero nothing to fight for na diba? Wala na 'yung thrill... Kaya maybe, hindi totally happy to have a relationship at all.

At napunta sa relasyon ang binoblog ko. :))

Nakakairita.
2 weeks na ang sipon at ubo ko. Kelan ba ito titigil? Baka ma-overdose na ako, ha! LOL.

Ang random ng blog ko no? Pasulpot-sulpot kasi mga nangyare ngayon sa utak ko. Tila bumabagal ang pag-iisip nito habang bumibilis ang pagtakbo niya sa isip ko. NAKO. Sobrang cheeeeeeesy! =))

Soundtrip kanina kami e, LOVE STORY favorite naming kantahin. :)) During our PE yun, since nanuod lang kami ng cheering. GO RC!!!! :)

Tuesday, July 14, 2009

Maulang araw.

Feeling so tired, pero happy naman ako. Walang ng panahon para malungkot pa. Masaya kasi sa room eh. Masaya rin kasama mga classmates ko kahit hindi naman madalas magkasama sa mga break times.

Dapat kanina pa talaga ako nakapgblog. But the home work in elective is effin' hard to search. Super dami kasi lumalabas sa google, kaya naman 'di ko malaman pipiliin ko sa mga 'yon since I don't have any idea kung ano ni-reresearch ko.

Masaya ako kasi nakita ko siya ng side view, o kung anumang view. Basta, nagtagal kami sa paboritong galaan tuwing dismissal, Ang Bonggang Bonggang Munch Canteen.

At siyempre, nakipag-chikahan ako do'n ng todo-todo na umabot yata ng 20 minutes. HAHAHA! Eh kasi, pumunta na kami do'n ng mga servicemates ko nung una, sabi ko, hintayin natin ang mamahalin kong crush. Ang joke ng term ko 'no? HAHA!

But unfortunately, he didn't arrive for like 5 minutes, so umalis na kami. But we still decided to return there. I was hoping i-lilibre ako ni Elo. Everyday wish ko 'yun from him. HAHA! Nakasabay kasi namin siya papasok sa canteen, eto na 'yung balik namin sa canteen.

And shett! Nakita ko si mamahalin kong crush. HAHA! Kala mo, material na bagay. Siyempre, nagkwentuhan lang kami dun, patuloy pamimilit kay Elo na ilibre ako ng kahit ano. At kahit likod lang niya napapagmasdan ko, ayos lang.

Isang bagay, si Kenn pa pala. Lagi akong nakakalusot sa pakalog niya, lagi kasi ako walang dalang pera, pag meron, tatlong piso pa. HAHA!

Tapos, nagkakwentuhan kami nina Maris sa canteen ng super bongga ever! As in never ending 'yung laughter namin, parang walang bukas. Masaya kasi kami eh..

Pero may panahon para mainis ka. Ayun napagkwentuhan namin, ang astig kong bestfriend na madami ng galit/naiinis sa kanya.

Grabe ha, lumalaki na 'yung clan namin, club na siya, isang section na siya. ANO BANG AYAW NAMIN SA'YO?


Ikaw...

Una, pinagpapasensyahan na lang kita. Ano nga ba namang mapapala ko kung papatulan kita? Hindi ako ganung klase ng tao, tandaan mo 'yan. Kaya nga hindi kita pinaprangka eh. Sunod, so called "BESTFRIEND" kita, sabihin na lang natin na 'last year' 'yon, paano ko masasabi ko sa'yo ang mga bagay-bagay na tiyak na makakasakit sa'yo? Isa pa, hanggang kaya ng pasensya ko at pagtitiis, hinding hindi kita aanuhin. Dahil mahal na mahal kitang best friend. Naaalala mo pa ba lahat lahat ng pinagdaanan natin kaya tayo naging mag-best friends? Corny as it may sound, pero that's the truth.

Habang nagbabago ang panahon, kasabay nito ang daloy ng pagbabago ng lahat sa'yong katauhan. Hindi ko sinasabing mali ang magbago, change for good. Pero masasabi kong wala sa lugar ang pagbabago mo kung magbabago ka lang para sa sarili mo, kahit ang kapalit ay pag-aabandona sa sarili mong mga kaibigan.

Teka, are you aware that you've changed? And HOW much you've changed?

Pansinin mo, ang araw-araw nating pagsasamahan tuwing recess at lunch break, nagiging parang panakip butas na lang kung wala kang makasama. Akala ko, hindi magiging hadlang ang paghihiwalay natin ng section, hindi naman siguro kasalanang mapapunta ako sa SLR ng wala ka diba? Akala ko, pinag-usapan na natin 'yan last year pa, na tayo pa rin ang magkakasama tuwing break times? Pero bakit ganito? Nagjojoke lang ba tayo noon? Bakit kailangan pa nating magbiruan kung seryosohan na naman talaga dapat? At bakit hindi ako bumitaw sa pinagsasabi nating mga 'yon kung ganito na rin lang pala ang lahat? Ano na ngayon? Hindi ba't inisang-tabi mo na lamang ako't iniwang palaboy sa tabi nina Nica at ng kanilang tropa? Paano kung hindi nila ako tinanggap? Buti't mabait sila, at marahil, naiintindihan nila ako more than you could ever understand me.

Minsan sa isang linggo na lamang tayo nagkakasama. Naaalala mo pa ba nung hapun-hapon namin ikaw hinahatid ni Dana sa 'yong service? Bakit lahat nagbago nang dumating si Hans? Hindi ba't pinaubaya ko na siya sa'yo? Hadlang bang maging kaibigan mo kung may lalake ka na sa tabi mo?

Hanggang sa lumipas ang buong bakasyon, at nagkagulo-gulo ang buhay mo. At I was the one there for you, to help you! With all my might, kahit gaano pa rin kasakit na ikaw ang pinili ni Hans, I was there for you... Hindi ka ba aware? Na lahat sinasakripisyo ko alang-alang lang sa pagkakaibigan natin?

Lahat 'yon pinalampas ko. Hindyaan kong akong maiwang duguan. Hinayaan kong ikaw maging masaya. Pero bakit ako, hinayaan mo akong magkawala-wala? HInayaan mo ako, pinabayaan mo ako.

Hindi mo ba alam na marami noong nagtatanong sa akin kung bakit kita bestfriend? Eh sa loob-loobin nila, ayaw nila sa'yo. Sa akin nila ibinabali ang mga sumbong nila na ayaw nila sa'yo, malamang ay nangongonsenya kung bakit pa kita naging kaibigan. Pero hindi ko hinayaang makasira 'yon sa pagkakaibigan natin, I stayed by your side, I did.

Simula noong na-lessen na 'yung times and days nating nagkakasama, sinimulan nila akong lokohin, "nasan na si bestfriend?" At doon din nagsimulang tawagin ka nila ng BESTFRIEND. Na alam kong kinainis mo noon sa kaibigan kong ito. Bakit pati siya kainisan mo? Kasalanan ba niyang lokohin ka niyang BESTFRIEND?

Pati ang isa ko pang malapit na kaibigan, pinagkalatan mo ang kabaligtarang istorya ng nangyaring hindi pagkakaintindihan. Hindi ko pa rin malaman, bakit kayo nag-away? Diba't sinabi ko na na wag mo na siyang patulan? Bakit ginanon mo pa? Am I not worthy to be listened to?

Lumawak ang mundo ko. Lumawak kasama ang mga taong ayaw sa'yo, sa pag-uugali mo at sa lahat ng kilos mo. Sa mga panhong wala ka sa tabi ko, nawala ang strength ng pagtitiwala ko sa friendship natin. Na-fall ako sa mga bagay na ayaw nila sa'yo. Napaisip akong ayaw ko na rin sa'yo. INIWAN MO AKO SA ERE! Tila hindi mo ako kilala kapag nakasalubong mo ako. Pero bubuntot ka sa amin kapag wala kang makasama. Ang gulo mo rin minsan. Kaya dati, sinabi ko sayo... Magkaliwanagan tayo kung kanino ka sasama. Maging loyal sa tropa.

May mga taong pinrangka ka na tungkol sa mga hinanakit nila sa'yo. Tila walang nagbago sa pag-uugali mo noong una kang pinrangka sa text. Ikalawang pagkakataon, pinrangka ka sa sulat. At isang malapit na kaibigan mo pa iyon.

Eto na ang panahon, akong BESTFRIEND mo (dati) mismo na ang magsasabi sa'yo.

NAKAKAINIS KA! INIWAN MO AKO NG BASTA-BASTA! TUMAAS ANG PRIDE MO! NAGING MALAPIT KA SA MGA LALAKENG SIKAT! SA MGA TAONG SIKAT! LUMAWAK MASYADO ANG MUNDO MO! At pinaliit mo ang mundong aking ginagalawan...

SUMIKAT KA. Naisip mo ba, hindi kayo magkakakilala ng ilan sa mga taong kakilala mo ngayon kung wala ako. Ni kahit si Pauline, nauna kaming magkakilala. Naappreciate mo ba? HA???

Alam mo bang may bago ng tropa si Jea? At kahit ako sa hindi malamang dahilan ay hindi niya pinapansin kahit ngitian ko siya? BAKIT LAHAT NAWAWALA SA AKIN? SAAN AKO NAGKULANG SA INYO????!!!!!!! Masakit lang talaga. SOBRA... Naiiyak talaga ako habang ginagawa ko ito. Tinangka ko pang burahin lahat lahat.. Pero eto na e.

Sana, maisip mo kung anong nararamdaman ko. Ang mapg-iwanan ng sarili niyang kaibigan... matalik na kaibigan pa!

Ngayong nasabi ko na lahat, hayaan mong malinaw ko sa'yo...

Hindi kita pipiliting sumama sa akin. Magtanim ka man ng galit sa akin dahil nalaman mo'y pawang katotohanan lamang, tatanggapin ko. Dahil mahal pa rin kita.. at ang masakit na parte ng lahat, kahit ginanito mo ako, mahal pa rin kita!!!!

Okay lang kung tuluyan ka ng hindi sasama... Maiintindihan kong mas mahal mo sila. Aba siyempre, andun si Hans... Pero sana, naintindihan mo rin ako.


Tanggapin na lang natin, kung talagang bababaw na ang pagkakaibigan natin. Na parang hindi kailanman ito'y lumalim.

Magkakasalubong tayong ordinaryong magkaibigan, hanggang ngitian na lang....

Labels: hurt

Monday, July 13, 2009

Wala naman masyadong nangyari ngayon.

SUBJUGATED. Under enemy contol. Or dominated.

Actually, I don't know why she keeps on sticking around me when she already has the idea that I get irritated when she's around especially when she's going to leave us din naman after with her tropa. Why can't she just stick to them and know where she belong?

Hindi na nga kasi kami magkalevel. And I want to settle at the bottom, no pride at all. Like I'm contented with who I am in the school. Wala akong pakpak para lumipad. Paa lang meron ako to keep them on the ground. Hindi ako lulutang tulad niya, nila.

Insecurity?
Ewan ko sa kanya. Naisip ko lang kasi, bakit niya aawayin ng ganun ganun si friend namin kung walang something na ganon diba? Pinagkalat pa niya.

Sabi ng iba naming friends, wala siyang karapatang magsorry kay friend unless mababawi niya lahat ng sinabi niya sa higher years at sabihin niyang siya ang mali, at (medyo) nagsinungaling pa siya. Dun... Dun lang namin masasabing sincere siya sa sorry na 'yun. Pero dahil mabait si friend, tinanggap niya 'yung sorry nito.


Kontrolado.
Kasi 'pag sumasama siya sa amin, wala naman akong/kaming magawa kundi makisama sa kanya. Siyempre, ano pa bang magagawa namin? Hindi namin siya kayang kagatin 'no. Subjugated, ika nga.

Darating din yung right time, at malalaman niya lahat lahat ng pagkakamali niya.

Kailanman, hindi huli ang lahat. Maliban na lang kung iiwan ka na. Umayos na. Sayang oras mo. Sayang rin oras ko.

Sunday, July 12, 2009

Hold me in Your arms, never let me go. I want to spend the eternity with You.
Okay? Yan lang ang kasalukuyang tumutugtog.

Ok. Binalik ko na naman sa "I can't make you love me" ni Allison Iraheta. Malalaman mo rin kung bakit ko binalik.


I Cant Make You Love - Allison Iraheta

Ilang minuto rin akong nakatulala sa PC, iniisip ko kung ano bang ilalagay ko dito. Kalimitan kasi, LOVE ang topic ng mga blogs nila, sbi nga ni Ate Janine. At tuwing nagbabsa ako ng mga blog nila, 'di ko maiwasan at naaantig ang damdamin ko. Ang weird kasi ng LOVE na 'yan e! Pero minsan, it keeps a person going on with life. Kasi, not everyone is undergoing BROKEN kind of love. Some undergo passionate kind of love. (parang repeat again at more clearer lang 'yun ah, haha!)

I was inspired nga by my classmates na former lovers na may commitment. But ykw? If ever you'll see how they interact with each other, love is still present with them. Let me name them, Jill & Dan. Since my intention is no bad. I am really happy thinking about them.

Our class use to say, "i-bablog ko 'yan!" to them in fact, they're always sweet! But, without any commitment at all.

One time, when we're having sharing, Jill was the one who shared. It was about temption based on the skit that each group did. Theirs was about jealousy. And then after that, Ma'am supported her explanation. Ma'am said, indeed she was supporting their relationship last year. Kasi, parang super ayos naman talaga ng relasyon nila sa isa't isa. 'yung tipong wala ka nang hahanapin pa. Imagine, both of them are in the top. So, no need to hinder their relationship. Kasi, it was almost perfect talaga. They were helping each other too. This kind of lovethey had was really a unique one.

Why did they let it go? I actually do not know. But instead, let's focus on the brighter part. I was inspired when Ma'am said those things. Like it wasn't really bad to love at all. She's pointing out how strong a relationship can be. So, for me, support ako sa Jill-Dan na 'yon. I don't care kung 'di na sila, I can still feel the presence of love between them. :')

Hindi naman offending 'yon diba? Na nilagay ko sila sa blog ko. I was some sort of touched lang talaga. ^_^ As we always say, "i-bablog ko 'yan!"


For my side naman. Bitter-an mode.
It not so broken kind naman. It was like forbidden. And for sure, it may be the sweetest of all. Forbidden kasi hindi naman talaga posibleng ma-notice niya ako. Mapansin. (dahil hindi ako papansin. HAHA!) Hanggang tingin na lang ako. Sakit 'no? Pero hindi rin, okay na okay na ako dun. Kuntento na ako sa tingin niya. Kahit makita ko siya, nakatalikod pa, treasured ko 'yon. Gano'n ako magmahal. (nakanang.) Joke. Hindi marunong magmahal ang lola n'yo 'no! HAHAHA! Or parang hindi ko talaga alam exactly what's love. Ang bata ko pa e. I still don't have any idea.

But it upsets me. Liking the person who doesn't like you back is like eating rice alone. Mabuti pang mag-ulam ng kahit asin man lang. Struggle lang kasi kailangan. Courage to fight.

Ngayon, alam mo na kung bakit NP: I can't make you love me? :)

Pero ako...
Uunahin ko muna si studies, shett kasi. Nakakapagod din talaga minsan mag-aral. Exciting lang ang school dahil sa kalokohan niyo ng barkada niyo. HAHA!

Ang corny na nito. Puro love na lang. Nahahawa ako sa kanila! HAHA!

Eh kasi, I'm not so into fights or troubles or any kind of activities na masayang ikwento. Sana lang, marunong tumingin sa pinaggalingan para mabunggo ka naman. haha!!! Remember, you're one of the uncool studes din dati. Hindi ka naman basta na lang lumipad dyan sa kinaroroonan mo ngayon. Lumipad lang ang point of view mo bilang isang sikat na mag-aaral ng RC. Remember, nababali ang pakpak. 'Wag masyadong mahangin, babagsak ka rin pag nadala ka masyado. Siguro kilala mo na kung sino ka. I still want to help you snap out of it, pero kung 'yan gusto mo. Hala sige, FLY AWAAAAAY!

Sabi ko sa inyo, I'm not into some sort of troubles. HAHA! :))

Hindi ko lang kasi alam kung magbabago pa siya, kung ayaw na niya magbago, siyempre, ngbgo na nga siya eh, bakit babalik pa siya sa dati, diba? Ayon nga, kung ayaw niya, hindi ko kilala kung sino ang naging kaibigan ko dati. Ibang-iba yung dati sa ngayon.

Masaya na ako s mga permanent kong kasama sa school. Minsan, naiisip kong sumama sa tropa ng girls ng SLR, para maging patas, may tropa siya, si isa ko pang friend at ako. Parang Continental Drift kami ano? Pero ok kami ni isa ko pang friend 'no. Siya lang 'yung di gaanong ka-okay. Abnormal kasi kami. HAHA! Paano ba 'yan? Hindi ko na alam ang gagawin ko. 'Wag na nga 'yon problemahin.

Problemahin ko na lang pagkakabisa ng balagtasan. SHETT!!!! 8 na stanza pa lang kabisa ko. :(( Iiyak na ako. :((

Dito muna, arrivederci!

Saturday, July 11, 2009

Another Saturday class for today, though it's really tiring and annoying at the same time, still, the day went well all along. Only few teachers are having classes because of the lack of time to have lessons but some do discuss, only some.

I just want you to know...
SEE? Cute naman talaga si new A ko. Yung sinabi kong bago kong crush dati na tinuluyan eh hindi ko na crush ngayon. HAHA! Sabi nga ng teacher namin... eh, wag na nga. Secret na lang! Malalaman niyo kung sino eh! Dahil sa sinabi ng teacher na 'yon. Basta, secret na lang 'yun ha! I still don't have the plan to tell this to the world! Lalo na pag sinabi ko sinabi ng teacher na 'yon, patay ako sa classmates ko. AYAN! Baka mahalata na. HAHA!

I hope I didn't make it too obvious. I just really want to tell you he's really CUTE! HAHAHA!

What do I want to tell you?

I SAW HIM TODAY!!!!
Like hello, I always see him especially during dismissal. But that's the fact eh, last year, I used to see him every morning assembly passing beside our line, everytime I go to the rest room (so I always did last year!), every after their lunch assembly and every dismissal! Now, I only get the chance to see him once in a while during dismissal. And if I'm lucky, I see him before the morning assembly.

But you know what matters to me most?
It's that I still get the chance to see him even before I go home. Like it sends an angelic feeling whenever I see him. AYOWN! Anong angelic? HAHAHA! No, what I mean is that he's like the super bait type of a guy. Astig. Kasi bakit hindi ako makahanap ng bago? Nakakainsulto rin ah, pag nakikita ko siya. Sa kanya lang kasi hindi nanlalabo ang mata ko kahit 'di ko suot salamin ko. Oo, insulto ang makita siyang tumitingin sa akin dahil alam kong kilala niya ako, pero tititig lang siya for like 5 seconds at hind man lang mamansin! Pwedeng mamansin, aba! It will send me to heaven! ^_^

Okay.
But as of now, he's still just a CRUSH. STUPID CRUSH. But at the right time. But he's the wrong person, so wala rin kwenta si right time. Why right time? Kasi, nandyan lang siya pag sinasaisip ko na sana nandyan siya. -Pag dismissal 'yon.

Supposed to be going to SM tomorrow with my classmates. But it was cancelled. It's okay, mybe next time. But maybe I won't be able to join them next time, shamefully, I don't know how to commute! I cn if tomorrow, I'll be with a friend if ever eh. But it's alright, maybe next time!

Sabi ni Ate Jade, baka daw humahanap lang ng tyempo si Rainbow. HAHA! Napangiti ako dun, ah! :)

From Ate Juliann's blog, "It really sucks, considering I am falling for a person who doesn't even know who I am".

TOTOO siya. Tara't matulog!

Friday, July 10, 2009

Recently, I changed my FB password for my brother to be able to level up my rock legends. Why did I need to change? Confidential 'yung password ko dati eh.

I have two accounts with that (old FB) password, now I only got one account using that password. Will it survive? Kelan ko kaya papalitan? Di bale, tinatamad lang talaga akong magpalit ng password, nabulok na ng isang taon ang password na 'yon. JOKE LANG. Wala pa namang one year. HAHA!

So, what happened today? Anything special? Not that much. But a very special and most awaited day for the SBO candidates.

And I would like to extend my deepest gratitude to all those who voted for Kristel Angela Taruc!!!! and Ji Young Park and.... Charie Vertudez!!! :) And of course, to Shannen Tadena though she unluckily lost it. We know she's good din naman eh, maybe next time for her. (like I was the one who won, HAHA!)

I just felt so touched when Kristel hugged me during our lunch. I congratulated her kasi. May stage fright kasi 'yun eh, tulad lang kami. HAHA! :) Sana maging closer pa kami. Our fathers are friends, so must we! HAHA! ^_^ And solely wishing for her to overcome her stage fright!

I feel so happy today. And I don't have any reason why do I feel so happy. I just feel so light. Napa-shett nga ako kanina ng malakas eh. HAHA! Sorry naman. Babawasan ko na nga mag-shett! HAHAHA! Nakakahiya na. ^_^

I have to finish writing the importance of education in Filipino (formal theme) as our project aside from Balagtasan. Oh well, wish me luck about balagtasan. I will try to memorize later, only if I finish studying for the quiz in Health and Music. Heck, what time will I be able to sleep? I think, it's okay for me to sleep a little later tonight, I really want to pass all the coming quizzes! I promise not to fail again, okay? I got a trauma failing that one in Math! So I'm so happy receiving my test paper for the last quiz this afternoon, I passed! I got 22 out of 30 items! At least, I'm contented with that grade in math, because it's really hard for me to make my score perfect.

And SLR always pursues post poning the quizzes! HAHA!
Science got moved to Tuesday, and our quiz in Journalism for today was cancelled too. HAHA! Thanks to (former) St. Charles for that! And to think, ang dami na talagang quizzes hindi natutuloy kasi pinipilit namin ang mga teachers na wag na muna mag-quiz. HAHA! :) Astig lang talaga! ^^,