<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/1141617936760849635?origin\x3dhttps://kyukiss.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
♥ STOP. I ♥ KPOP ♥
And they all took my heart away. ♥

How I picture LIFE

My Boyfriend is in SEOUL. ♥
Well, this is a blog for my LETTERS TO KYU, things I wanted to say to him, things that are happening in my life as if we knew each other personally like every Gamer would dream about ^^. So please don't misunderstand whenever I'm writing things as if I really know him in real life. I just love him. XD



Basketball Thang!
"I've watched them win and lose, skipped in and hammered, grinning and sighing, and most of all, smirking and looking up to God. In every single move, I know inside them that there us only one that makes things happen, God. See how they work? They work with faith--kissing their fore finger, making the sign of the cross and tapping their chest. In these kinds of games, have you ever thought that they can remember God?


I have learned that maybe God has really his own plans. I mean, see how the ball goes-in and out. Almost in but went out. It's like every move of the player towards the ball to the ring matters. Each muscle that moved from the player and the tap to the ball counts for every result. I have proved that even the little-most inch in the air means a lot to whatever happens."

You can't say if you'll lose or win, but you always look up in you life. Because once, God fulfilled your prayers.

I live my life with God. And I ought to love it. :)
Mediabox

"Whenever I see you, I swallow my pride and bite my tongue. I pretend I'm okay with it all, act like there's nothing wrong... " - CRY


I ♥ LEGACI TOO!
Visit them @ LEGACI (YouTube)

I'm Your Greatest Fan You just don't know it. Sad.

Retrieve my past here. Read my life. Escape from your life, live mine. ☺

Still a Student
I LOVE KPOP
I love Yesung but...
I'm in love with Kyuhyun
ANYTHING Cookies n Cream
Cinema: Watch Super Show 3 3D
YFC is my life
Loves SHOES--HEELS
Watch PBA live!
I love Jared Dillinger. *blushes*
But I love SMB better.
I also go for Joseph The Ninja Yeo
I've never been to other countries *sigh*
Paris, France, Italy, anywhere in Europe!
PBut let me go to Korea first. XD
Pressing repeat when I love the song.

To BE WITH KYU ☺


Talk to me. :)


Find me.HERE.

Where you can catch me :)

I ♥

MY One ONLINE Life

My Facebook, add me!
My Twitter, Follow me!
My Chictopia ♥
My Novel, still updating. Read!
FanFic I made of YB, read too!
My Tumblr-FOLLOW!
Rewind my life

Are you sure you want to turn back the time and read about my past?

Who I was last... June 2009
Who I was last... July 2009
Who I was last... August 2009
Who I was last... September 2009
Who I was last... October 2009
Who I was last... November 2009
Who I was last... December 2009
Who I was last... January 2010
Who I was last... February 2010
Who I was last... March 2010
Who I was last... April 2010
Who I was last... May 2010
Who I was last... June 2010
Who I was last... July 2010
Who I was last... August 2010
Who I was last... September 2010
Who I was last... October 2010
Who I was last... November 2010
Who I was last... December 2010
Who I was last... January 2011
Who I was last... March 2011
Who I was last... April 2011
Who I was last... May 2011
Who I was last... June 2011
Who I was last... November 2011


Creditorials

NEVER REMOVE THIS SECTION!

Layout Designer:
♥chocodiiction-lovesxoxo*
Others:
♥ ♥ ♥


Tuesday, July 14, 2009


Maulang araw.

Feeling so tired, pero happy naman ako. Walang ng panahon para malungkot pa. Masaya kasi sa room eh. Masaya rin kasama mga classmates ko kahit hindi naman madalas magkasama sa mga break times.

Dapat kanina pa talaga ako nakapgblog. But the home work in elective is effin' hard to search. Super dami kasi lumalabas sa google, kaya naman 'di ko malaman pipiliin ko sa mga 'yon since I don't have any idea kung ano ni-reresearch ko.

Masaya ako kasi nakita ko siya ng side view, o kung anumang view. Basta, nagtagal kami sa paboritong galaan tuwing dismissal, Ang Bonggang Bonggang Munch Canteen.

At siyempre, nakipag-chikahan ako do'n ng todo-todo na umabot yata ng 20 minutes. HAHAHA! Eh kasi, pumunta na kami do'n ng mga servicemates ko nung una, sabi ko, hintayin natin ang mamahalin kong crush. Ang joke ng term ko 'no? HAHA!

But unfortunately, he didn't arrive for like 5 minutes, so umalis na kami. But we still decided to return there. I was hoping i-lilibre ako ni Elo. Everyday wish ko 'yun from him. HAHA! Nakasabay kasi namin siya papasok sa canteen, eto na 'yung balik namin sa canteen.

And shett! Nakita ko si mamahalin kong crush. HAHA! Kala mo, material na bagay. Siyempre, nagkwentuhan lang kami dun, patuloy pamimilit kay Elo na ilibre ako ng kahit ano. At kahit likod lang niya napapagmasdan ko, ayos lang.

Isang bagay, si Kenn pa pala. Lagi akong nakakalusot sa pakalog niya, lagi kasi ako walang dalang pera, pag meron, tatlong piso pa. HAHA!

Tapos, nagkakwentuhan kami nina Maris sa canteen ng super bongga ever! As in never ending 'yung laughter namin, parang walang bukas. Masaya kasi kami eh..

Pero may panahon para mainis ka. Ayun napagkwentuhan namin, ang astig kong bestfriend na madami ng galit/naiinis sa kanya.

Grabe ha, lumalaki na 'yung clan namin, club na siya, isang section na siya. ANO BANG AYAW NAMIN SA'YO?

_______________________________________________________________

Ikaw...

Una, pinagpapasensyahan na lang kita. Ano nga ba namang mapapala ko kung papatulan kita? Hindi ako ganung klase ng tao, tandaan mo 'yan. Kaya nga hindi kita pinaprangka eh. Sunod, so called "BESTFRIEND" kita, sabihin na lang natin na 'last year' 'yon, paano ko masasabi ko sa'yo ang mga bagay-bagay na tiyak na makakasakit sa'yo? Isa pa, hanggang kaya ng pasensya ko at pagtitiis, hinding hindi kita aanuhin. Dahil mahal na mahal kitang best friend. Naaalala mo pa ba lahat lahat ng pinagdaanan natin kaya tayo naging mag-best friends? Corny as it may sound, pero that's the truth.

Habang nagbabago ang panahon, kasabay nito ang daloy ng pagbabago ng lahat sa'yong katauhan. Hindi ko sinasabing mali ang magbago, change for good. Pero masasabi kong wala sa lugar ang pagbabago mo kung magbabago ka lang para sa sarili mo, kahit ang kapalit ay pag-aabandona sa sarili mong mga kaibigan.

Teka, are you aware that you've changed? And HOW much you've changed?

Pansinin mo, ang araw-araw nating pagsasamahan tuwing recess at lunch break, nagiging parang panakip butas na lang kung wala kang makasama. Akala ko, hindi magiging hadlang ang paghihiwalay natin ng section, hindi naman siguro kasalanang mapapunta ako sa SLR ng wala ka diba? Akala ko, pinag-usapan na natin 'yan last year pa, na tayo pa rin ang magkakasama tuwing break times? Pero bakit ganito? Nagjojoke lang ba tayo noon? Bakit kailangan pa nating magbiruan kung seryosohan na naman talaga dapat? At bakit hindi ako bumitaw sa pinagsasabi nating mga 'yon kung ganito na rin lang pala ang lahat? Ano na ngayon? Hindi ba't inisang-tabi mo na lamang ako't iniwang palaboy sa tabi nina Nica at ng kanilang tropa? Paano kung hindi nila ako tinanggap? Buti't mabait sila, at marahil, naiintindihan nila ako more than you could ever understand me.

Minsan sa isang linggo na lamang tayo nagkakasama. Naaalala mo pa ba nung hapun-hapon namin ikaw hinahatid ni Dana sa 'yong service? Bakit lahat nagbago nang dumating si Hans? Hindi ba't pinaubaya ko na siya sa'yo? Hadlang bang maging kaibigan mo kung may lalake ka na sa tabi mo?

Hanggang sa lumipas ang buong bakasyon, at nagkagulo-gulo ang buhay mo. At I was the one there for you, to help you! With all my might, kahit gaano pa rin kasakit na ikaw ang pinili ni Hans, I was there for you... Hindi ka ba aware? Na lahat sinasakripisyo ko alang-alang lang sa pagkakaibigan natin?

Lahat 'yon pinalampas ko. Hindyaan kong akong maiwang duguan. Hinayaan kong ikaw maging masaya. Pero bakit ako, hinayaan mo akong magkawala-wala? HInayaan mo ako, pinabayaan mo ako.

Hindi mo ba alam na marami noong nagtatanong sa akin kung bakit kita bestfriend? Eh sa loob-loobin nila, ayaw nila sa'yo. Sa akin nila ibinabali ang mga sumbong nila na ayaw nila sa'yo, malamang ay nangongonsenya kung bakit pa kita naging kaibigan. Pero hindi ko hinayaang makasira 'yon sa pagkakaibigan natin, I stayed by your side, I did.

Simula noong na-lessen na 'yung times and days nating nagkakasama, sinimulan nila akong lokohin, "nasan na si bestfriend?" At doon din nagsimulang tawagin ka nila ng BESTFRIEND. Na alam kong kinainis mo noon sa kaibigan kong ito. Bakit pati siya kainisan mo? Kasalanan ba niyang lokohin ka niyang BESTFRIEND?

Pati ang isa ko pang malapit na kaibigan, pinagkalatan mo ang kabaligtarang istorya ng nangyaring hindi pagkakaintindihan. Hindi ko pa rin malaman, bakit kayo nag-away? Diba't sinabi ko na na wag mo na siyang patulan? Bakit ginanon mo pa? Am I not worthy to be listened to?

Lumawak ang mundo ko. Lumawak kasama ang mga taong ayaw sa'yo, sa pag-uugali mo at sa lahat ng kilos mo. Sa mga panhong wala ka sa tabi ko, nawala ang strength ng pagtitiwala ko sa friendship natin. Na-fall ako sa mga bagay na ayaw nila sa'yo. Napaisip akong ayaw ko na rin sa'yo. INIWAN MO AKO SA ERE! Tila hindi mo ako kilala kapag nakasalubong mo ako. Pero bubuntot ka sa amin kapag wala kang makasama. Ang gulo mo rin minsan. Kaya dati, sinabi ko sayo... Magkaliwanagan tayo kung kanino ka sasama. Maging loyal sa tropa.

May mga taong pinrangka ka na tungkol sa mga hinanakit nila sa'yo. Tila walang nagbago sa pag-uugali mo noong una kang pinrangka sa text. Ikalawang pagkakataon, pinrangka ka sa sulat. At isang malapit na kaibigan mo pa iyon.

Eto na ang panahon, akong BESTFRIEND mo (dati) mismo na ang magsasabi sa'yo.

NAKAKAINIS KA! INIWAN MO AKO NG BASTA-BASTA! TUMAAS ANG PRIDE MO! NAGING MALAPIT KA SA MGA LALAKENG SIKAT! SA MGA TAONG SIKAT! LUMAWAK MASYADO ANG MUNDO MO! At pinaliit mo ang mundong aking ginagalawan...

SUMIKAT KA. Naisip mo ba, hindi kayo magkakakilala ng ilan sa mga taong kakilala mo ngayon kung wala ako. Ni kahit si Pauline, nauna kaming magkakilala. Naappreciate mo ba? HA???

Alam mo bang may bago ng tropa si Jea? At kahit ako sa hindi malamang dahilan ay hindi niya pinapansin kahit ngitian ko siya? BAKIT LAHAT NAWAWALA SA AKIN? SAAN AKO NAGKULANG SA INYO????!!!!!!! Masakit lang talaga. SOBRA... Naiiyak talaga ako habang ginagawa ko ito. Tinangka ko pang burahin lahat lahat.. Pero eto na e.

Sana, maisip mo kung anong nararamdaman ko. Ang mapg-iwanan ng sarili niyang kaibigan... matalik na kaibigan pa!

Ngayong nasabi ko na lahat, hayaan mong malinaw ko sa'yo...

Hindi kita pipiliting sumama sa akin. Magtanim ka man ng galit sa akin dahil nalaman mo'y pawang katotohanan lamang, tatanggapin ko. Dahil mahal pa rin kita.. at ang masakit na parte ng lahat, kahit ginanito mo ako, mahal pa rin kita!!!!

Okay lang kung tuluyan ka ng hindi sasama... Maiintindihan kong mas mahal mo sila. Aba siyempre, andun si Hans... Pero sana, naintindihan mo rin ako.


Tanggapin na lang natin, kung talagang bababaw na ang pagkakaibigan natin. Na parang hindi kailanman ito'y lumalim.

Magkakasalubong tayong ordinaryong magkaibigan, hanggang ngitian na lang....

HANGGANG SA MULING PAGKIKITA...

___________________________________________________________

Labels:

♥ life sent to Kyu
5:42 PM