Saturday, February 27, 2010
UNANG BAGAY NA ILALAGAY KO DITO E YUNG EARTHQUAKE SA CHILE.
Men! Ano na bang nagyayari sa mundo? Windang na si Mama Earth no? Kasi ang dami ng kalamidad as in natural calamities na kagimbal-gimbla tas nangyayari. Diba? Haiti pa lang e. :( Nakakalungkot lang. Let's prove that the 2012 theory was so, so, so wrong. Guys, may tsunami pang parating--some sort of Pacific thingy. So YEA, Philippines is included, esp. the east coast. Alam mo yun? Nakakapangsising ginawa mo yung mga bagay na nakasira sa environment. So I'll blame myself too if mangyayari yun.
Sunod, sasabog na katawan ko. Parang inikot namin buong MOA, taengyun. :)) HAHAHAHA. And I'm craving for that shooooooooooewwwws sa PeopleArePeople. :(( WHOO. Sana kasi pinayagan akong bumili diba? DIBA? So I ended up buying my 8th(9th) pair of Havs. :)) HAHA. Tae no? Sana pinera ko na lang lahat ng un. :=))
HAHA. at nakakabanas, bat ako sumama sa MOA? ehdi hindi ko na naman natapos yung sa L-- na AP na yun. Kasi nahahabaan pa rin ako, 7 pang aralin. :(( Nakakaiyak, sa Monday na yung pasahan :(( Magkakabisa pa ng Fil at FL. :(( I've done my part in Elective naman. :> At exempted ako sa EXAM SA MUSIC! nakonsensya kasi si Ma'am sa grades koo. :) Dapat talaga hindi e. Binagi na lang ni Ma'am yung criteria. :) Saya-saya! Yung parang despite ang daming pahirap na teacher, may natitira pang tulad ni mam :) YEEE. >:D<
TAPOS aun, gagawin ko na lang ulit yung AP ngayon, time check? 10:58 PM :))
Bahala na si God, lift ko na lang lahat sa Kanya. :) Love you, Man! :)
♥ life sent to Kyu
10:48 PM
Friday, February 19, 2010
Defeats: God's full decision
8:48 PM, PBA--Friday night and waiting for the final score hoping my desired team would win for a lead standing of 3-2 in the best-of-seven semifinal series. Watching everything happens and having time divided for school works and just stared at the T.V. And even if thinking about the coming exam and tons of projects to be passed, nothing steals way my attention.
I turned away from watching since I'm just some kind of losing hope. Do you know how it feels seeing your favorite players bathing in sweat? How about seeing them physically hurt? It's been four years since I've started watching PBA and I favorited only one team--San Miguel Beermen. (I even made a scrapbook for it years ago!)
I've watched them win and lose, skipped in and hammered, grinning and sighing, and most of all, smirking and looking up to God. In every single move, I know inside them that there us only one that makes things happen, God. See how they work? They work with faith--kissing their fore finger, making the sign of the cross and tapping their chest. In these kinds of games, have you ever thought that they can remember God?
I have learned that maybe God has really his own plans. I mean, see how the ball goes-in and out. Almost in but went out. It's like every move of the player towards the ball to the ring matters. Each muscle that moved from the player and the tap to the ball counts for every result. I have proved that even the little-most inch in the air means a lot to whatever happens.
I have never gave up, I may have surrendered. I know they have fallen too many times, but the power and strength or whatever that keeps them going makes me going. I just realized twice, God's plan is inevitable.
And for me, winning is just a symbol of greatness. But the real greatness is shown by God, you just have to deliver it by dedicating each minute of the game to Him. For I know somehow, a game matters when you lost so many time but then sweat yourself up even if there's no more chance at all. So, keep fighting, my friend! THERE'S ALWAYS HOPE IN HIM!
♥ life sent to Kyu
8:35 PM
Monday, February 15, 2010
may share ako.
ANDAMI-DAMI-DAMING PROJECTS!!! Nakakabanas. :| Pagud na pagod na ako. :|
Imbes na walang gagawin ngayon, tambak!
MASAYA AKO despite ganyan. :"> Kasi ano e. AYUN. I <3>
Pero ayoko nga maglagay ng meaning behind his good deeds sa'kin kasi naman
IWJH me. :| Pero basta, BAHALA NA :)
Ang strict na ng school. :((
Ang haba ng blog ko. HAHAHA =))
BASTA TAPOS NA KAMI SA (DRUMROLL HERE) ENGLISH!!!!!
♥ life sent to Kyu
5:45 PM
Friday, February 12, 2010
"Siguro kahit laging nagkakataon, iba pa rin pag destined"
SABI KO LANG.
Pwede magalit?
ASDFGHJKLQWERTYUIOPZXCVBNM. !@#$%^&*!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Galit ako. Oo, su-bra! KASI NGA, PARANG LAHAT NA LANG NG BAGAY, IPINAGPIPILITANG MAINTINDIHAN MO. Alam mo, labu-labo na utak ko. Parang nakakainis nang manatili sa sitwasyon ko. NAKAKASAWA NA. Pero despite ganyan ang lecheng buhay ko, ano bang magagawa ko? E PARANG STRANDED NA NGA AKO E! >X(
Paano mo ako maaalala? E kung yang bwisit na atensyon mo e nasa kanya lang? HA? Paano mo ako maiisip kung lintek na maghapong nagtetext ka lang?!
hINDI BA KAYO NAGKAKASAWAAN! MAGPAMISS NAMAN KAYO SA ISA'T ISA, TAE NIYO TALAGA!!!!!
Oo, super world war na'to!
KASI MAS MINAMAHAL MO YUNG TAO HINDI NAMAN RELATED SA'YONG TAE KA. Tapos KINAKALIMUTAN MO YUNG TAONG SA'YO NAMAN TALAGA! Oo, kailangan kita bigyan ng respeto kasi HELLO, ikaw yan, men! Tuhod mo lang ako at walang maipagmamalaki kung wala ka. Pero please naman o, wag mo ako pabayaan, KAMI WAG MONG KALIMUTAN.
Kung alam mo lang yung feeling ko, kung alam mo lang. Tae talaga, naiiyak na naman ako, sinaktan mo kasi siya e. Apektado ako kasi eff-ess ka, siya yung mahal mo, hindi siya.... :(((( Pero wala ka namang ginagawa para mabago yung lahat at bumalik sa dati diba? AT TAE MO TALAGA. Nakakasakit ka na, kung alam mo lang yung nararamdaman niya, magsisisi ka talaga, sinasabi ko na. Oo, hindi ko 'to dapat sabihin online, pero tama na please, wag mo kaming dramahan, kasi hindi yun tatalab yung hanggang iyak ka lang.
NAKAKAHIYA KA.
Pero mali pa rin na kamuhian kita e, kasi mahal kita. Mahal ka namin, pero you're not giving enough reasons ngayon para hindi mawala lahat yun. WALA KANG GINAGAWA, MATON KA, BATO KA. Pero nakakasakit ka na e, sobra lang talaga.
At wala pa rin namang nagyayari. The end.Nakakatamad na, cramming sa lahat ng parte ng buhay ko. :( I SURRENDER, kasi mas pipiliin ko pa talaga mayakap si God kesa hintaying magkaroon ng milagro para maayos lahat, magkakalokohan na lang e.
Parang everyday I wish I wasn't me. As in Hindi ako AKO. Kasi, natatakot ako sa ganitng buhay, sobrang natatakot. Kaya alam ko, nandyan lang naman Siya diba?
KAYA KO PA 'TO. KASI KUNG HINDI, MALAMANG MAY PERA NA KAYONG DALA PARA SA'KIN. Right?
♥ life sent to Kyu
10:06 PM
Saturday, February 6, 2010
Nakikinig ako sa At the Beginning ngayon, naka-repeat pa nga e. Naalala ko tuloy ang nalalapit na graduation ng mga seniors. Kasi naulungkot ako pag ganon e. Yung last year talaga, nalungkot ako, ang dami ko nang namimiss, like sina Kuya Luner, at yung mga classmates ni ate. Pati yung marami pang iba na lai mong nakakasalubong dati.
Ngayon iba na e, ang daming mukhang hindi kilala like mga freshmen. RC is way different for me unlike dati talaga, halos kilala mo lahat.
Miss ko na rin yung dating RC, McDo every Friday and yung bonding ng section ko dati. Miss ko na yung pagsaslide ng mga boys dati sa platform. Miss ko na yung service na ang onti lang namin. Nakakamiss yung kopyahan ng Dominic dati pag assigns at nang minsang nahuli yung iba. :))
Parang na-rock yung RC e. :)) Like almost everything has changed. Every little thing did. Kahit mismong tao, nagbago na. Kahit yung mga mismong kaibigan mo, iba na.
Ate na rin ako ngayon, badtrip. :)) Tapos basta, nakakamiss yung everything that used to be.
Tapos ayan, two years na lang, mokong na senior na ako, kami. ambilis ng taeng oras, araw, buwan at taon, leche.
Dadaan na ako sa madudugong subjects ng Junior, you know I hate Math. :(( Iiyak ako for sure pag third year na ako, iiyak ako sa lessons. Tapos mababago na rin yung class number ko kasi for sure ma mapapapasok na bago sa'min. Sino kayang magiging seatmates ko?
May isa pa e, kasabay na ulit namin yung dating kasabay namin nung first year pa lang kami. Recess at lunch, sila na ulit. Masaya na, kasi back to normal... Pero masaklap, third year na kami, men.
Madaming events, JS Prom, magiging memorable kaya? O papanuorin ko na lang magsayaw SILA? O sana naman mabago yung tingin niya diba? Sana bigyan ako ni God ng pagkakataon. JS yun, pare. PROM! Once in a lifetime lang yan, iba na. Maayos kaya hotel na pagdadausan ng JS Prom namin? O sa gym na lang ulit? Magkakakitaan ng magandang pumormang lalake in formal. Maiinlove ka sa month na'to. Isang bonding moment sa friends kasi you're wearing the same color of gowns and dresses, hahaha!
Siyempre, may intrams. Malimutan ko ba naman yun? ASA. :)) Kasi gusto kong iahon yung bracket C sa talunan, please? Hihina na yung RC this year, wala na sina Roraldo, Vitacion, Borres, Naito, Ito at marami pang varsity tulad nina Ate Cheska, Bianca at Inna. Kahit sa volleyball like Ate Jaja, Ate Shayne... HAY. Na sana e nakasama ko man lang as a varsity... Bakit gna ba sinayang ko yung chance na magvarsity? Tae ko talaga, gago ko men.
Takot lang talaga akong iwanan ang forum, ayoko e. Siguro pag hindi ako nag-EIC, HAHAHA, which is my dream talaga, magbavarsity ako ng 4th year. ALAm mo ba kung bakit? Kasi sa Highschool mo lang mararanasan yung mga ganung laro, kahit intrams! Iba na pag college e. Wala ng ganyan, :)
Hanggang gumraduate na ang batch nina ate Ganda-Via. Nakakalungkot. Kasi madami akong friends sa batch nila, as in. :(( At mababawasan na naman ng isa lang naman pala sa service. Mamimiss ko sila. Iiyak ako.
:((
At fourth year na kami.
NA ALAM MONG LAHAT NG GAGAWIN MO AY LAST.
Mararanasan na naming mag-banggit ng paboritong letters, BR. Nagsesurvey na rin kami, at superior kami sa lahat. Senior na kami. Amin na yung school. :P Magkakabahan na kami sa defense.
Siguro may mini olympics rin kami, SANA! INTRAMS? last na rin namin yuN!
wala rin palang JS Prom e okay na. Wala na rin kaming recollection, retreat na kasi. AT ayoko non. Kasi parang it approaches, yung paghihiwahiwalay namin, sa retreat. Parang it prepares us to say GOODBYE. :( Shit, di ko maimagine na hindi ko na makakasama everyday yung kalokohan namin. YUNG LORENZISLOCOS NGAYON, ano ako kung wala sila? Parang I will have a hard time trying to complete myself as a college na hindi na yung tipong pupunta ako sa school in a service na bumubusina at 6:20AM sa bahay at tulog ako all the way to school. Hindi ko na mararanasang tumambay sa tambayan namin pag umaga before assembly. HINDI NA AKO PIPILA SA LINE NAMIN PAG UMAGA KASE ALL IN ALL, WALA NA AKONG ASSEMBLY NA GANON ULIT SA BUHAY KO.
Hindi na ako maghihintay sa recess para pumila sa napagkahinabaang line sa canteen na nakabantay pa si Sir Pantilanan pero patuloy pa rin kaming sumisingit. Wala na yung times na nagkacanteen kami pag hapon. :(( Wala na rin yung tamis ng cramming. Lalo na pag project, wala nang ganon! Isa pa, wala nang canteen every dismissal. wala na yung paglalagay ng bag sa service, wala na yung gala after class, wala na yung SM thingy pati pamimiesta. wala na yung excitement pag suspended ang klase pag may bagyo.
Parang lahat na lang e mawawala sa buhay ko pag gumraduate, takte. Kasi nasanay na ako ng nandyan ang mga routines na yan sa buhay ko. Parang hindi mo na ako maibabaling sa ibang way ng living. HIGHSCHOOL is the best that I'll ever have in my live.
WALA NA YUNG CRUSH MO. Bihira na lang kikiligin. Nakakainis, bakit ba kailangang dumaan dun? ang hirap e!
Mapapatanong ka na lang, ganito pa rin kaya yung lahat kahit college na kami? Super bondings pa rin ba with friends? Ang sakit tanggapin na papalapit na yung araw na magsasabihan na kami ng "congrats!" kasi GRADUATION NA. Pero mas masakit yung, eto na. MISMONG ARAW NA NG GRADUATION.
"No one told me I was going to find you, unexpected what you did to my heart."
Kasi hindi ko naman talaga alam na ayan, makikilala ko si Maris, Ang SHE republic, kahit si Roren mismo, hindi ko naimagine nung elementary pa lang ako na magiging friends kami ng mga taong yan. Parang hala, bilyon yung tao sa mundo, mineant to be pa na magkakila-kilala kami. ASTIG NO? Parang yun talaga mangyayari e, as in yon.
Pero may nagsabi na rin bang maghihiwa-hiwalay rin kayo at puso niyo na lang ang matitirang koneksyon niyo? Una pa lang, alam mo nang gagraduate kayo, pero ibinaling mo sa isip mo yun e. Kasi inisip mong matagal pa naman, at ayun na nga... NAPASAYA KA NILA. :) <3
Isa pang bagay, hinihiling mong maging kayo ng crush na minahal mo tuwing HS pa kayo. <3 <3
So yun na talaga, magcocollege at gagraduate, magkakatrabaho. Pero tight pa rin sana with friends. :) Hanggang magkapamilya kayo, kayo pa rin tropa! Hanggang tumanda ka at gustong balikan ang HS life, magreminisce ng moments.... Hanggang mapaiyak ka sa mga naalala mong kalokohan at happy moments niyo noon while sitting on a rocking chair... This is life.
AMBILIS NG PANAHON. Natatangay na lang ako. :|
Pero ang mga pangalang 'to, hindi ko makakalimutan...
DAN, DIANE, JENG, BRENDA, JOLYN, AYRA, JEVIN, PAULINE, NICOLE, JOSH, GLYZEL, MICHA, PATRICIA, MARIS, ARTHUR, SAM, KATRINA, DIANNE, JESSA, JILLIANE, ZAIDEL, JOEY, OSIS, JI, BEA, SEAN, LANCE, SELINA, KAMILLE, PAM, SHANNEN, KRISTEL, JERNICA, CHARIE, SANDRA, MABETH AT MA'AM BELARDO. :* >:D<
Pati na sina Nica, Gianne, Guile, Ferdie at AJ. :* Roren, Dana at Jea! At lahat ng taga-Dominic:
Kim, Jonna, Partick, Angge, thirdy, Alvin, Miguel, Jade, Ykkah, Carlo, Nathan, Christine, Jasper, Tim, VJ, JM, Jireh, Zufya, Bea, Kenneth, at CJ. Nakakamiss. :(
Pati sibna MC, Bame, Alyssa, Josh, Ginelle, Trish, Jello... sa batch namin. Mamimiss ko rin si LYLE! At Pauline. :((
Basta, mamimiss ko yung kabuuan ng RC pati sina Kuya Froy, Kuya Oliver at Kuya Noel, Pati si Ate Daisy, ate froy? :P At ate masungit, at ate susan. HAAAAY!
Pero sa ngayon, I have to live my life. :)
"Now I know my dreams will live on, I've been waiting so long, nothing's gonna tear us apart."
♥ life sent to Kyu
11:54 AM
Friday, February 5, 2010
IT'S OFFICIAL.
Panalo ang Ginebra against Talk 'n Text. Ang tae kasi nila, walaaaah. Hinintay ko pa, inabangan ko pa! Sayang naman yung effort, not in the mood para manuod ng Rain or Shine at Purefoods. BTW, nandun pa ba si Peter Jun Simon? Miss ko na. =)) Kasi 2 seasons ako hindi nakanuod. :)) NAGING BUSY SA SCHOOL ang leche.
Ang daming nakalimuan ko about PBA, yung mga names! At numbers. May scrapbook ako dati ng PBA e. Ang adik ko ba? Medjo lang. HAHA! Pnanganak kasi akong San Miguel e. Aba'y malay ko kung bakit. =)) Pero next to it e Purefoods, third choice ko lang ang Ginebra. At hanggang ngayon e humihiling pa rin ng himalang matalo ng SMB ang GinKings. =)) Pero tinatry ko pa rin iwanhi sa isip ko yon =)) At tanggaping SILA NA MAGALING =)) LMAO.
Umiyak ako dati e. Nung grade 5. LMAO. =)) Ang tindi kasi nung laban, tas umiyak ako sa sasakyan kasi nandun po kami sa RC, sinusundo mga kapatid ko, Celestial yata. Nakakabanas nun. Sa radyo lang ako nakinig, kung hindi ako nagkakamali, 97 yung score? O 77? Basta, parang one three point shot ni Racela nagsala. EHEM, n0. 17 yun right? :) Kaya nga pala ako nag-RC, para makameet ng PBA player pag opening ng intrams. :))) ROFLMFAO.=))))))))
PJS talaga, may sinalihan pa akong group. :)) Tapos naging official fan thingy kami. :)) E lol, wala naman akong kwenta dun!. =))
Favorite ko pa dati ng super sobra si Lordi Tugade, jersey no. 30. Na naging #18. Buhay pa ba yun? MISS KO NA SAN MIGUEL BEERMEN! :)) Pati si Seigle, #42. Si Hontiveros din, #7. :)) HAHAHAHA. Mga memories ko =))
Makakalimutan ko ba naman si Wesley Gonzales! Nakita ko na yun e, :)) #15 nga ba? Pati Danny I? #10 nga ba? HAHAHAHA, reminiscing!
I sacrificed my time with my friends, supoosedly, kasama ko sila ngayon e. Kaso PBA men. :| Pero hindi rin naman kasi ako nakapag-paalam. =))
Bwisit na Taxonomy yan. Super nakakadugo ng utak. :(( FSH*t. Ang hirap talaga. :((
Nababanas na rin pala ako dito at home, ang taba ko na. 26 na naman bewang ko. Kainis. napa-25 ko na yun e. :((
Magtitipid na ako, papayat pa ako! Makakaipon!
TInatamad ako manuod ng coronation sa SAS, wala ako magagawa, ang lalim pa ng GYM. :)) At may nalaman ako, hinding hindi ko ipagsasabi. NAGSISISI ako. Buwisit ka. I wish I never knew you. YOU'RE EMBARASSING!
At may sasabihin ako.
It is where the water enters in the sponge.
And everytime I have the chance, someone takes it away from me. In a way that it's okay, it should be. In a way that I blade myself. Make it worth the wait, make me realize things at the right time. I'm not yet dropping myself and not yet giving in. But please don't wait for me to. It would hurt more knowing it's you and her forever. And I'm just anothing in your life.
Sorry for myself. I am. Tae ka talagang gago ka, pwede naman ako men! ETO AKO, handang handa maging SAYO!(SORRY for unwaned terms, iba e!)
♥ life sent to Kyu
6:18 PM
