I ♥

Nakikinig ako sa At the Beginning ngayon, naka-repeat pa nga e. Naalala ko tuloy ang nalalapit na graduation ng mga seniors. Kasi naulungkot ako pag ganon e. Yung last year talaga, nalungkot ako, ang dami ko nang namimiss, like sina Kuya Luner, at yung mga classmates ni ate. Pati yung marami pang iba na lai mong nakakasalubong dati.

Ngayon iba na e, ang daming mukhang hindi kilala like mga freshmen. RC is way different for me unlike dati talaga, halos kilala mo lahat.

Miss ko na rin yung dating RC, McDo every Friday and yung bonding ng section ko dati. Miss ko na yung pagsaslide ng mga boys dati sa platform. Miss ko na yung service na ang onti lang namin. Nakakamiss yung kopyahan ng Dominic dati pag assigns at nang minsang nahuli yung iba. :))

Parang na-rock yung RC e. :)) Like almost everything has changed. Every little thing did. Kahit mismong tao, nagbago na. Kahit yung mga mismong kaibigan mo, iba na.

Ate na rin ako ngayon, badtrip. :)) Tapos basta, nakakamiss yung everything that used to be.

Tapos ayan, two years na lang, mokong na senior na ako, kami. ambilis ng taeng oras, araw, buwan at taon, leche.

Dadaan na ako sa madudugong subjects ng Junior, you know I hate Math. :(( Iiyak ako for sure pag third year na ako, iiyak ako sa lessons. Tapos mababago na rin yung class number ko kasi for sure ma mapapapasok na bago sa'min. Sino kayang magiging seatmates ko?

May isa pa e, kasabay na ulit namin yung dating kasabay namin nung first year pa lang kami. Recess at lunch, sila na ulit. Masaya na, kasi back to normal... Pero masaklap, third year na kami, men.

Madaming events, JS Prom, magiging memorable kaya? O papanuorin ko na lang magsayaw SILA? O sana naman mabago yung tingin niya diba? Sana bigyan ako ni God ng pagkakataon. JS yun, pare. PROM! Once in a lifetime lang yan, iba na. Maayos kaya hotel na pagdadausan ng JS Prom namin? O sa gym na lang ulit? Magkakakitaan ng magandang pumormang lalake in formal. Maiinlove ka sa month na'to. Isang bonding moment sa friends kasi you're wearing the same color of gowns and dresses, hahaha!

Siyempre, may intrams. Malimutan ko ba naman yun? ASA. :)) Kasi gusto kong iahon yung bracket C sa talunan, please? Hihina na yung RC this year, wala na sina Roraldo, Vitacion, Borres, Naito, Ito at marami pang varsity tulad nina Ate Cheska, Bianca at Inna. Kahit sa volleyball like Ate Jaja, Ate Shayne... HAY. Na sana e nakasama ko man lang as a varsity... Bakit gna ba sinayang ko yung chance na magvarsity? Tae ko talaga, gago ko men.

Takot lang talaga akong iwanan ang forum, ayoko e. Siguro pag hindi ako nag-EIC, HAHAHA, which is my dream talaga, magbavarsity ako ng 4th year. ALAm mo ba kung bakit? Kasi sa Highschool mo lang mararanasan yung mga ganung laro, kahit intrams! Iba na pag college e. Wala ng ganyan, :)

Hanggang gumraduate na ang batch nina ate Ganda-Via. Nakakalungkot. Kasi madami akong friends sa batch nila, as in. :(( At mababawasan na naman ng isa lang naman pala sa service. Mamimiss ko sila. Iiyak ako.

:((

At fourth year na kami.
NA ALAM MONG LAHAT NG GAGAWIN MO AY LAST.

Mararanasan na naming mag-banggit ng paboritong letters, BR. Nagsesurvey na rin kami, at superior kami sa lahat. Senior na kami. Amin na yung school. :P Magkakabahan na kami sa defense.

Siguro may mini olympics rin kami, SANA! INTRAMS? last na rin namin yuN!

wala rin palang JS Prom e okay na. Wala na rin kaming recollection, retreat na kasi. AT ayoko non. Kasi parang it approaches, yung paghihiwahiwalay namin, sa retreat. Parang it prepares us to say GOODBYE. :( Shit, di ko maimagine na hindi ko na makakasama everyday yung kalokohan namin. YUNG LORENZISLOCOS NGAYON, ano ako kung wala sila? Parang I will have a hard time trying to complete myself as a college na hindi na yung tipong pupunta ako sa school in a service na bumubusina at 6:20AM sa bahay at tulog ako all the way to school. Hindi ko na mararanasang tumambay sa tambayan namin pag umaga before assembly. HINDI NA AKO PIPILA SA LINE NAMIN PAG UMAGA KASE ALL IN ALL, WALA NA AKONG ASSEMBLY NA GANON ULIT SA BUHAY KO.

Hindi na ako maghihintay sa recess para pumila sa napagkahinabaang line sa canteen na nakabantay pa si Sir Pantilanan pero patuloy pa rin kaming sumisingit. Wala na yung times na nagkacanteen kami pag hapon. :(( Wala na rin yung tamis ng cramming. Lalo na pag project, wala nang ganon! Isa pa, wala nang canteen every dismissal. wala na yung paglalagay ng bag sa service, wala na yung gala after class, wala na yung SM thingy pati pamimiesta. wala na yung excitement pag suspended ang klase pag may bagyo.

Parang lahat na lang e mawawala sa buhay ko pag gumraduate, takte. Kasi nasanay na ako ng nandyan ang mga routines na yan sa buhay ko. Parang hindi mo na ako maibabaling sa ibang way ng living. HIGHSCHOOL is the best that I'll ever have in my live.

WALA NA YUNG CRUSH MO. Bihira na lang kikiligin. Nakakainis, bakit ba kailangang dumaan dun? ang hirap e!


Mapapatanong ka na lang, ganito pa rin kaya yung lahat kahit college na kami? Super bondings pa rin ba with friends? Ang sakit tanggapin na papalapit na yung araw na magsasabihan na kami ng "congrats!" kasi GRADUATION NA. Pero mas masakit yung, eto na. MISMONG ARAW NA NG GRADUATION.

Kasi hindi ko naman talaga alam na ayan, makikilala ko si Maris, Ang SHE republic, kahit si Roren mismo, hindi ko naimagine nung elementary pa lang ako na magiging friends kami ng mga taong yan. Parang hala, bilyon yung tao sa mundo, mineant to be pa na magkakila-kilala kami. ASTIG NO? Parang yun talaga mangyayari e, as in yon.

Pero may nagsabi na rin bang maghihiwa-hiwalay rin kayo at puso niyo na lang ang matitirang koneksyon niyo? Una pa lang, alam mo nang gagraduate kayo, pero ibinaling mo sa isip mo yun e. Kasi inisip mong matagal pa naman, at ayun na nga... NAPASAYA KA NILA. :) <3

Isa pang bagay, hinihiling mong maging kayo ng crush na minahal mo tuwing HS pa kayo. <3 <3

So yun na talaga, magcocollege at gagraduate, magkakatrabaho. Pero tight pa rin sana with friends. :) Hanggang magkapamilya kayo, kayo pa rin tropa! Hanggang tumanda ka at gustong balikan ang HS life, magreminisce ng moments.... Hanggang mapaiyak ka sa mga naalala mong kalokohan at happy moments niyo noon while sitting on a rocking chair... This is life.

AMBILIS NG PANAHON. Natatangay na lang ako. :|

Pero ang mga pangalang 'to, hindi ko makakalimutan...
DAN, DIANE, JENG, BRENDA, JOLYN, AYRA, JEVIN, PAULINE, NICOLE, JOSH, GLYZEL, MICHA, PATRICIA, MARIS, ARTHUR, SAM, KATRINA, DIANNE, JESSA, JILLIANE, ZAIDEL, JOEY, OSIS, JI, BEA, SEAN, LANCE, SELINA, KAMILLE, PAM, SHANNEN, KRISTEL, JERNICA, CHARIE, SANDRA, MABETH AT MA'AM BELARDO. :* >:D<

Pati na sina Nica, Gianne, Guile, Ferdie at AJ. :* Roren, Dana at Jea! At lahat ng taga-Dominic:
Kim, Jonna, Partick, Angge, thirdy, Alvin, Miguel, Jade, Ykkah, Carlo, Nathan, Christine, Jasper, Tim, VJ, JM, Jireh, Zufya, Bea, Kenneth, at CJ. Nakakamiss. :(

Pati sibna MC, Bame, Alyssa, Josh, Ginelle, Trish, Jello... sa batch namin. Mamimiss ko rin si LYLE! At Pauline. :((

Basta, mamimiss ko yung kabuuan ng RC pati sina Kuya Froy, Kuya Oliver at Kuya Noel, Pati si Ate Daisy, ate froy? :P At ate masungit, at ate susan. HAAAAY!

Pero sa ngayon, I have to live my life. :)

"Now I know my dreams will live on, I've been waiting so long, nothing's gonna tear us apart."