AYON! Alam niyo ba, oo hindi niyo alam.
Na Nung TUESDAY edi aral mode na, first subject pa lang, FIL, e inabot ako ng 11:30 PM, or lagpas pa. Kasi ang tanga ko, ewan ko. Napakabagal ko mag-aral. X( Tapos e hindi ko na talaga inaral ung elective, diretso Sci, ang kaso mo... 5 out of 15 handouts lang yung nakayanan ko. 12:40 AM ako tumaas sa kwarto bitbit pa yung ibang handout. :)) HAHA. At ayon! Sunud-sunod nang 5:45 AM ako nagigising :)) Kaya laging nagpapahintay sa serbis. Sori na :)
Pero basta, the super fact is tapos na yung exam! Pero may NAT pa pala. :)) (Narinig sa TV, the worst has not yet come--share)
Pero sobrang hirap nung Filipino, English, Math. :)) HAHA.Mantakin mo naman kasi, nakakadugo talaga =(( Pero ayun na nga, tapos na :))
Wag na natin pag-usapan yung school things. Dun na lang tayo sa reality, except SCHOOL nga lang =))
E kasi, parang sa school din pero dettached sa aral aral aral at aral.
<3 Namiss ko LORENZISLOCOS. Sooobra! Nakakamiss, three days lang iun! WAAAAAAH, nakakamiss abng mga seatmates koo. :(
<3 namiss ko po si Maricris OWWWMMnessss Gudesssss. SUPER! WAAAH! ang dami kong namiss na kwento fever and ako rin, kasi wala talaga akong makekwento sa kanya. Kasi nalulungkot ako...
- - - - - - > Ganito yan e. Nagbibigay siya ng motibo para isipin ko na may something... He's giving me no reasons at all, pero what he's doing? Parang yun lahat yung dahilan e. Yung simpleng "HI" niya men, super buo na yung araw ko, hanggang gabi pa nga e. Iniisip ko siya, as in most of the time. Naiisip ko tuloy minsan kung buhay pa kaya yun? Kasi baka nabibital-ukan o nasasamid siya. :)) Or nakakakain pa kaya yun? Durog na siguro dila nun e. Lagi ko kasi naiisip/naaalala. :( - :))
Osige, ipagpalagay na nating ang bait niya, super almost perfect... ako na lang kasi wala sa kanya. JOKE. Parang ewan! The fact is everyone knows na--uy si ano gusto niyan! Parang ganyan ba/// Wala akong laban, di man lang ako makakadehado e. ang eymow ko naman.
San mo mas gusto? Yung kasalukuyan o yung nakaraan?
NAKARAAN. Kasi mas mabuti na yung alam mo na wala kang pang alam sa mangyayari. Parang isa kang baby, inosente. Kasi habang lumalaki, nagiging gaga. (beautiful daw yan. -Jeng)
Ewan ko ba kung anong pinagsisisihan ko sa ngayon, kasi walang katuturan na sabihing OK LANG yung mga bagay na dumudurog sa kalamnan mo. Pinipilit mong isaksak dyan sa utak mong "Wag na yan, tae." Pero hindi naman nagrerespond yung Puso mo. Ano ba talagang mas mahalaga? Utak, para malaman yung tama pero walang pakundangan na puso. O yung taeng puso na yan? Para wala nang isip-isip kahit maraming masaktan, lumundag lang sa saya ang puso mo. (edi parang namatay ka na rin?! :P:))
SOOO. I try not to fall, hahaha. The best ako jan e, lalo na sa palpakan. Kasi parang HELL-O. Ang daming instances na TAYO naman talaga dapat e. Pero ayoko, kasi gusto mo siya. The End.
HAHAHA.
<3 Get well soon, LAB KONG GLYZEL! MAHAAAAAL KITA! ngayon lang kamo ako nakakita ng sobrang nakakaawang hinihika, :|
SIGE, TARA NA'T MAGBAWI NG TULOG!
"There's no use looking back or wondering, how it could be now or might have been, oh, this I know I still can't find ways to let you go..."
♥ life sent to Kyu
9:58 PM
Friday, March 5, 2010